X
تبلیغات
پژوهش علمی
پژوهش علمی در آسانسور
با عرض سلام هدف من از ایجاد این وبلاگ ارائه اطلاعاتی راجع به آسانسور است خوشحال میشوم  از اطلاعات شما هم در این زمینه بهره مند شوم و نظرتون را راجع به وبلاگ بدونم
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم دی 1390ساعت 22:21  توسط مریم کیوان | 

ساخت آسانسور فضایی

تا حالا چند طبقه با آسانسور جابه جاشديد؟ 5 طبقه؟ 10 طبقه؟ يا شايد هم 20 طبقه؟ به اين موضوع فکر کرديد که سوار يک آسانسو بشيد و سر از مريخ در بياريد. چي؟! غيرممکنه؟ شبيه داستان‌هاي علمي تخيلي مي‌مونه؟ رفتن به فضا با آسانسور ممکن است داستانی علمی ـ تخيلی جلوه کند، اما دانشمندان در حال بررسي اين پروژه هستند.


تا حالا چند طبقه با آسانسور جابه جاشديد؟ 5 طبقه؟ 10 طبقه؟ يا شايد هم 20 طبقه؟ به اين موضوع فکر کرديد که سوار يک آسانسو بشيد و سر از مريخ در بياريد. چي؟! غيرممکنه؟ شبيه داستان‌هاي علمي تخيلي مي‌مونه؟ رفتن به فضا با آسانسور ممکن است داستانی علمی ـ تخيلی جلوه کند، اما دانشمندان در حال بررسي اين پروژه هستند.

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 17:30  توسط مریم کیوان | 
  رایج ترین اشتباهات نصابان آسانسور

با وجود اینکه حدود ده سال از اجباری شدن استاندارد آسانسور می گذرد، متاسفانه به علت آگاهی نداشتن نصابان آسانسور از قوانین استاندارد و نداشتن مدیر فنی آشنا با استاندارد و كنترل كیفیت، متاسفانه هنوز شاهد اشتباهات و عدم تطابق هایی زیادی در بازرسی آسانسور هستیم. یکی از آنها الزاماتی است که باید در مورد چاه آسانسور رعایت شود، دراين مطلب به مهمترین عدم تطابقاتی كه بسیار زیاد در بازرسی از آسانسورها مشاهده می شود با ذكر بند مربوطه آن در قوانین استاندارد پرداخته شده است:

چاه آسانسور و چاهك آسانسور

1-در بند 3-12 و 3-13 استاندارد 1-6303 مقررات ساختمان ونصب آسانسور های برقی به شرح زیر تعریف شده است:

  • چاه آسانسور : فضایی که در آن کابین و وزنه تعادل ( در صورت وجود ) حرکت می کند. این فضا به کف چاهک ، دیوارهاو سقف محدود می گردد.
  • چاهک آسانسور : بخشی از چاه است كه در زیر پایین ترین طبقه آسانسور قرار دارد.

در استاندارد 1-6303 مقررات ساختمان و نصب آسانسورهای برقی الزامات استاندارد چاه آسانسور در بند 5 عنوان شده است مهمترین عدم تطابق هایی كه در این قسمت مشاهده می شود عبارتند از:

  • اولینعدم تطابقی که زیاد دیده می شود پوشش در دیواره چاه آسانسوركه بعضاً استفاده می شود از مواد گرد وغبارزاست و سقف چاه آسانسور دارای پوشش با مواد اشتعال زا باقیمانده در مرحله بتن ریزی ساختمان است كه بند 5-3 استاندارد نوشته شده دیواره ها و كف و سقف چاه باید دارای شرایط زیر باشند:
    • 1- از مواد نسوز و با دوامی ساخته شوند كه عامل گرد وغبار نباشند
    • 2- دارای پایداری مكانیكی كافی باشند.

  • دومین اشتباه و سهل انگاری وعدم تطابقی كه نصابان آسانسور در الزامات چاه آسانسور انجام میدهند وجود حفره و روزنه در پوشش دیواره چاه كف و سقف می باشد كه طبق بند 5-2-1 استاندار د 1-6303 داریم: هر چاه { آسانسور} باید دیواره های بدون روزنه كف و سقف ، همانگونه در بند 5-3 تعریف شده است ، باشد.

  • تنها چاههای باز مجاز عبارتنداز:
    • الف- محل نصب درهای طبقات
    • ب- محل نصب درهای بازرسی و اضطراری چاه و دریچه های بازدید
    • ج- دریچه های خروج گاز و دود در هنگام آتش سوزی
    • ت- دریچه های تهویه
    • ث- سوراخهای باز دائمی بین چاه و موتورخانه یا اطاقهای فلكه
    • همچنین دربند 5-4-2 استاندارد نیز نوشتار صریح مقررات آسانسور می گوید: كل مجموعه درهای طبقات و دیواره یا بخشی از دیواره ها كه درسمت ورودی كابین قرار می گیرند بجز ناحیه ای كه درب عمل می كند، باید بدون روزنه باشند.
    • نصابان باید بدانند دیواره چاه حتی نباید یك روزنه به قطر 1 میلی مترداشته باشد.

  • سومین عدم تطابقی كه در بازرسی آسانسور در چاهک آسانسور دیده می شود کف چاهک آسانسور صاف و هموار نیست که بند 5-7-3-1 استاندارد1-6303به صراحت نوشته شده است: چاهک پایین ترین قسمت چاه است که کف آن بایدصاف و تقریباً تزار باشد، به استنثا نقاطی که ضربه گیرها و پایه ریلها و وسایل مکش آب نصب شده اند.
  • چهارمین عدم تطابقی زیاد مشاهده می شود استفاده از کلید قارچیمی باشد که دارای شرایط استاندارد نیست که اکثر نصابان در انتخاب مکان این کلید ایمنی اشتباه می کنند که امکان دسترسی آسان از داخل یا خارج چاهک به این کلید وجود ندارد و همچنین بعضی از نصابان از کلید های خارج از استاندارد استفاده می کنند:
    • در بند 5 -7-3-4 استاندارد رعایت موارد زیر در چاهک الزامی است:
    • کلیدی که باز شدن در چاهک جهت توقف و نگهداشتن آسانسور در دسترس باشد، و از لحاظ ایمنی حالت ایمنی حالت روشن و خاموش کلید باید مشخص باشد و همچنین طبق 15-7 استاندارد 1-6303 کلید قارچی باید نزدیک یا روی کلید توقف در چاهک باید کلمهٌ توقف(spot )در جایی نصب شود که احتمال بروز خطا در هنگام استفاده رخ ندهد.

ارتباط نصابان آسانسور  با سازندگان و  مالکان ساختمان

  • پنجمین عدم تطابق رایج در بازرسی آسانسور که یکی از بیشترین عدم تطابق ها که نصابان آسانسور، سازندگان وبرقکاران و مالکان ساختمان در چاه آسانسور مرتکب می شوند، نصب سیم ها و لوله های غیر مرتبط اضافی در چاه آسانسور است ومتاسفانه بعضی از نصابان ناآگاهانه متعقدند که لوله مانند هواکش (تهویه هوا) ممنوعیت جهت استفاده در چاه ندارد وهمانطور دربند5-8 خواهید دید استفاده از اینگونه لوله ها در چاه آسانسور نیز مغایر استاندا رد 1-6303 استاندارد آسانسور الکتریکی است.
    • طبق 5-8 چاه آسانسور باید کاربرد انحصاری برای آسانسور داشته باشد. این بند با تیتر زیر آغاز شده است:
    • 5- 8 کاربرد انحصاری چاه آسانسور
    • فضای چاه آسانسور باید منحصراً برای آسانسور باشد و نباید حاوی کابلها و ابزار وچیزهای دیگر باشد، مگر برای خود آسانسور .اما چاه ممکن است دارای سیستم گرمایش خاص خود باشد، این گرمایش نباید بطور مستقیم از آب داغ و بخار تامین شود. همچنین هر گونه ابزار کنترل و تعدیل باید بیرون از چاه قرار گیرد.
  • ششمین عدم تطابقی كه به وفور در نصب آسانسور دیده می شود در نصب چراغ های تونلی جهت روشنایی چاه آسانسور است به علت عدم آگاهی در نصب مکان چراغ های تونلی است که اکثر نصابان اولین و آخرین چراغ تونلی در فاصله 0.5 متری از کف چاهک و 0.5 متری از سقف چاه آسانسور نصب نمی کنند . دربند 5-9 به صراحت در مورد روشنایی چاه آسانسور نشده است :
    • چاه باید به روشنایی دائمی الکتریکی مجهز باشد بطوریکه در اثناء تعمیرات یا سرویس ، حتی زمانیکه همه درها بسته اند روشن باشد. این روشنایی باید توسط یک لامپ در حداکثر نیم متر از بالاترین و پایین ترین نقاط چاه و در میان چاه نیز هر حداکثر 7 متری یک لامپ، به شرط آنکه این تعداد لامپ روشنایی کافی را ایجاد نمایند، تامین گردد.
    • و اشتباه خیلی بزرگ عده ای از نصابان در مورد تامین برق چراع های تونلی انجام می دهند ، عدم تامین روشنایی چراغ تونلی به صورت مستقل از کلید اصلی آسانسور( کلید صفرو یک جعبه سه فاز) است. در بندهای 13- 4-1 و 13-6-1 استاندارد1-6303به صراحت عنوان شده است :
      • 1-4-13:در موتورخانه ها، برا هر آسانسور باید یک کلید اصلی موجودباشد. این نباید تغذیه مدارهای به شر زیر قطع نماید:
      • الف- روشنایی کابین
      • ب- پریز نصب شده روی سقف کابین
      • پ- روشنایی موتورخانه
      • ت- پریز موتورخانه
      • ث- روشنایی چاه آسانسور
      • ج- زنگ اخبار
      • و طبق بند 13-6-1 تغذیه چراغ های تونلی باید سیستم محرکه مستقل باشد ویاقبل از کلید صفر و یک جعبه سه فاز قرارگیرد و نوشتار این بند می خوانیم:
    • تغذیه برق روشنایی کابین، چاه و اطاقهای فلکه ها و موتورخانه باید از تغذیه سیستم محرکه مستقل باشند.این عمل می تواند یا بوسیله یک مدار جداگانه و یا از طریق اتصال به خط تغذیه سیستم محرکه قبل از ورود به کلید اصلی انجام گیرد.

حال که به عدم تطابق های رایج نصابان آسانسور در چاه و چاهک و سقف چاه آسانسور پرداختیم در این قسمت به اشتباهات و عدم تطابق های رایج درها ی آسانسور که بازرسی مشاهده شده خواهیم پرداخت. دراين جا پنج مورد عدم تطابقی كه زیاد در بازرسی آسانسور زیاد مشاهده می شود باذكر بند مربوطه در استاندارد عنوان شده است

درهای آسانسور:

با توجه به این که درهای آسانسور کاملاً مشخص وملموس هستند در بند 3 استاندارد 1-6303 تعاریف و اصطلاحات تعریفی خاصی در مورد درها نشده است. در حال اکثر درها استفاده شده در ایران معمولاً از دونوع لولایی و اتوماتیک است.

در استاندارد 1-6303 مقررات ساختمان ونصب آسانسور های برقی الزامات درهای کابین آسانسور بند7عنوان شده است مهمترین عدم تطابق هایی در این قسمت مشاهده می شود:

  • اولینعدم تطابقی که متداولا در بازرسی آسانسور مشاهده می شود تغییر شکل یافتن درهای آسانسور است که متاسفانه اکثر نصابان از این بند استاندارد اطلاع ندارند و معمولا کابین سازان را مسئول این موضوع می دانند و اکثر نصابان معتقدند که بندی برای این موضوع در استاندارد 1-6303 (مقررات ایمنی ساختمان و نصب اسانسورهای برقی) وجودندارد:
    • ولی باید بدانند که دربند 7-2-1 در استاندارد نامبرده به صراحت نوشته شده است درها و چهارچوبها باید طوری ساخته شوند تامرور زمان تغییر شکل ندهند بدین منظور می توانند از فلز ساخته شوند. همانطور که می دانید در جدول تناوبی عناصر ( مندلیف ) فلزات زیادی وجود دارد که دارای خصوصیات فیزیکی وشیمیایی مختلفی می باشند بنابراین باید درها ساخته شده فلزی از فلزی باشند که دارای مقاومت مکانیکی کافی باشند که دربند 7–2-2 که با قلم هما ( آزمون عمکردی) نگارش شده است نحوه آزمون مقاومت مکانیکی درها به شرح زیر است:
    • درها به همراه قفلشان باید دارای مقاومت مکانیکی کافی باشند، بطوریکه در برابر نیروی عمودی معادل 300 نیوتن در هر نقطه ای از پانلها در ناحیه ای به مساحت 5 سانتی متر به شکل دایره یا مربع ، از هر دو طرف بدان وارد می اید باید:
      • الف- بدون تغییر شکل دائمی مقاومت کنند
      • ب- بدون تغییر شکل الاستیک بیش از 15 میلی متر مقاومت کنند
      • ج- بعد از اعمال چنین نیرویی بطور مطلوبی کار کنند
  • دومینعدم تطابقی دربازرسی درها آسانسور زیاد دیده می شود استفاده از شیشه های خارج از استاندارد در در های آُُُُسانسور است که متاسفانه بعضی از نصابان از شیشه های معمولی برای درها ی آسانسور استفاده می کنند طبق 7-2-1 استاندارد1-6303 ( مقررات ایمنی ساختمان و نصب آسانسور: قسمت اول- آُسانسورهای برقی) در پارگراف دوم به صراحت نوشته شده است:
    • بکارگیری شیشه مسلح (شیشه سیم دار)با مواد پلاستیکی تنها بمنظور رویت طبق بند 7-6-2-2 مجاز می باشد وبند7-6-2-2 به تشریح یند 7-2-1 به نگارش زیر پرداخته است:
      • یک یا چند قسمت از سطح درب ، باید با نظر گرفتن موارد زیر شفاف باشد تا نور را از خود عبور دهد.
      • دارای مقاومت مکانیکی کافی بند 7-2-2 باشد
      • دارای ضخامت حداقل 6میلی متر باشد
      • حداقل سطح شیشه خوربرای هر درب طبقه 0.015 متر مربع باشد بطوریکه مساحت قسمت شفاف حداقل 0.01 متر مربع باشد
      • با پهنای حداقل 60 میلی متر و حداکثر 150 میلی متر می باشد لبه پایینی بخشهای شفاف که پهن تر از80 میلی متر است، باید حداقل یک متر بالاتر باشد
  • سومینعدم تطابقی كه درهای آسانسور دیده میشود حفاظت عملكرد است بیشترین مشكلی این عدم تطابق ها دارد آسیبش به استفادكنندگان است در چند بند استاندارد1-6303 صراحتاً حفاظت درهای آسانسور اعم از لولایی واتوماتیك تشریح شده است. دربند 7-5-1 كلیات این موضوعات به شرح زیر بیان شده است:
    • طراحی درها باید بگونه ای باشد تاخطر ایجاد جراحت با آسیب دیدگی ناشی از گیر كردن بین در را تا حد امكان كاهش دهد. و 7-5-2 در مورد طراحی درهای خودكار مجهز به نیروی محركه (اتوماتیك و نیمه اتوماتیك) به عنوان تیتر آمده که متن در بند 7-5-2-1 صراحتاً نوشته شده است : طراحی این نوع در، باید طوری باشد تا آسیب دیدگی اشخاص بعلت برخورد به در تا حد امكان كاهش یابد . شرایط و الزامات زیر باید برآورده شود:
      • 7-5-2-1-1 نباید نیرویی بیش از 150 نیوتن جهت جلوگیری ازبسته شدن در، لازم باشد، این اندازه گیری در یك سوم ابتدای حركت درب انجام نمی گردد.
      • 7-5-2-1-1-2 انرزی جنبشی درب طیقه وقطعات مكانیكی نصب شده بر آن ، باسرعت میانگین بسته شدن، اندازه گیری و محاسبه شدن ، اندازه گیری و محاسبه شود و نباید از6 ژول بیشتر شود.
      • ایمنی كه اكثر نصابان از آن ساده می گذرند عدم استفاده از دگمه اوپن در(DO) است در بند های 7-5-3-1-1-3 الزام استفاده وشرایط نصب این دگمه حساس به شرح زیر گفته شده است:
        • الف- این وسیله حفاظتی می تواند در، درب كابین تعبیه شود
        • ب- عملكرد این وسیله در50 MM انتهای مسیر حركت ضرورتی ندارد.
        • در قسمت ج این بند به صورت آزمون عملكردی بیان شده است كه بعضی از نصابان به دلیل عدم آگاهی شان از تست بازرس تعجب مكنند و در هنگام آزمون بازرسی جهبه گیری می كنند به شرح زیر است:
        • ج- در حالتی كه سیستم این وسیله حفاظتی پس از مدت زمانی آن را غیر فعال می سازد تا بطریقی رفع مانع شود، انرژ‍ ی تعریف شده در بالا نباید از 4 ژول بیشتر شود

  • چهارمین عدم تطابقی به علت نا آگاهی نصابان آسانسوربه علت در خواست بازرسی آسانسور پیش از اتمام علمیات ساختمانی به صورت متداول دیده می شود عدم روشنایی مقابل درها طبقات است به لحاظ آنکه تامین ایمنی این بخش از آسانسور خارج از فضای اسانسور صورت میگیرد مالکان و نصابان فکر می کنند عدم تطابق جزو بندها ی استاندارد می باشد، ولی در بند 7-6 روشنایی مقابل، چه از لحاظ شدت و چه از لحاظ جهت ها باتیتر روشنایی موضعی و چراغهای سیگنال به صراحت نوشته شده است که:
    • شدت روشنایی طبیعی ویا مصنوعی طبقه در نزدیکی درب کف آن باید حداقل 50 لوکس باشد بطوریکه حتی اگر چراغ آسانسور خراب شد، وقتی استفاده کننده درب طبقه را باز می کند، بتواند براحتی هرچه در جلویش قراردارد، را تشخیص دهد.
  • پنجمین عدم تطابق به علت عدم آگاهی نصابان از علایم نقشه کشی می باشد. این عدم تطابق که متداولا به چشم می خورد، علامت دگمه های بازکننده مجدد درب(door open) و بستن مجدد درب(door close) می باشد که به صورت اشتباه نصب شده است.
    • در بند 15- 2-3-2 در قسمت های ب وپ علایم دگمه های DO , CO به وضوح نمایش داده شده است:
      • ب: برای دگمه بازکننده مجدد درب (درصورت وجود) نشانه
      • پ: برای دگمه بستن مجدد درب ( در صورت وجود نشانه)

کابین های آسانسور

پس از آنکه در دو قسمت قبل به عدم تطابق های رایج در درب ها و چاه آسانسور مورد بررسی قرار گرفت دراین قسمت رایج ترین عدم انطباق هایی که در بازرسی درقسمت کابین های آسانسور مشاهده می شود مورد بررسی قرار گرفته است که امیدوارم نصابان با مطالعه این مطالب ساده باعث ارتقا سطح کیفی نصب و همچنین عدم مشاهده آسانسور مغایر استاندارد1-6303از سوی بازرسان شوند .
در استاندارد1-6303 قسمت تعاریف و اصطلاحات (بند3) از بند3-23 تا 3-27 به تعریف کابین و متعلقات آن به شرح زیر پرداخته است:

  • کابین (اتاقک) آسانسور: بخشی از آسانسور که شبیه اتاقک بوده ومسافران و یا بار ، در داخل آن قرار گرفته و جابجا می شوند.
  • قاب یا یوک: کادری فلزی است که کابین یا وزنه های تعادل از طریق آ ن به سیستم تعلیق متصل می گردد. این قاب می تواند با دیوارهای کابین یکپارچه باشد.
  • محافظ یا سینی پاخور: صفحه قایم مسطح بالبه شیبداری است که در آستانه درب طبقه یاورودی به کابین نصب می شود.
  • مساحت مفید کابین: اندازه سطح مقطع کابین که در ارتفاع یک متری از کف کابین بدون نظر گرفتن اشغال می کنند اندازه گیری می شود. در صورتیکه کابین بدون در باشد ، محفظه ای به عمق 1/0 متر در جلوی آستانه هر کابین از مساحت مفید حذف می شود.
  • مسافر: هر شخص که با آسانسور جابجا می شود

الزامات درنصب کابین آسانسور نصابان ملزم به رعایت آنها هستند دربند 8 استاندار1- 6303 ( مقررات ایمنی ساختمان ونصب آسانسور برقی) به نگارش در آمده است :
اولین عدم تطابقی در کابین زیاد مشاهده می شود اکثر نصابان در محاسبه ظرفیت اسانسور به علت نداشتن آگاهی از جدول ظرفیت استاندارد وسایر شروط تعیین ظرفیت در تعیین ظرفیت اشتباه می کنند.

طبق بند 8-2-4 استاندارد داریم: تعداد مسافران را می توان یا از تقسیم بار اسمی (ظرفیت) برعدد 75 و گرد کردن نتیجه به پایین ترین عدد صحیح بدست آورد و یا به کمک جدول بدست آورد . هر کدام از این دو محاسبه که کوچکترین رقم رابدهند ، ملاک انتخاب تعداد مسافرین می باشد و همچنین نحوه اندازه گیری طبق بند3 -26 به شرح زیر است:

سطح مقطع کابین، در ارتفاع یک متری از کف کابین بدون در نظر گرفتن فضایی که دستگیره ها اشغال می کنند اندازه گیری می شود.

جدول محاسبه تعداد مسافران

تعداد مسافران
حداقل مساحت مفید کابین متر مربع
تعداد مسافران
حداقل مساحت مفید کابین متر مربع
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20

1.87

2.10
2.15
2.29
2.43
2.57
2.71
2.85
2.99
3.13
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
0.28
0.49

0.60

0.79
0.98
1.17
1/31
1.45
1.59
1.73
نکته: بیش از 20 مسافر،به ازاء هرمسافر 0.115 متر مربع به سطح کابین افزوده می شود.

دومین عدم تطابق کابین که به صورت متداول در بازرسی آسانسور زیاد دیده می شود استفاده از سینی پاخور فاقد استاندارد که معمولا کابین سازان و نصابان به علت عدم آگاهی از بند استاندارد1-6303 از سینی با ارتفاع کمتر از 75 سانتی متر استفاده و نصب می نمایند؛ که بند 4-8 که با تیتر محافظ پا شروع شده است شامل الزامات زیر است:

  • 1-4-8 سرتاسر عرض آستانه ورودی کابین باید مجهز به صفحه محافظ پنجه پا باشد، مقطع این صفحه باید بوسیله پخی با زاویه 60 درجه نسبت به سطح افق به سمت پایین امتداد یابد تصویر این پخ روی صفحه افقی نباید کمتر از20 میلیمتر باشد.
  • 2-4-8 ارتفاع قسمت عمودی صفحه محافظ پنجه پا باید حداقل 0.75 متر باشد

سومین عدم تطابقی در کابین آسانسور زیاد دیده میشود که عدم رعایت 3 بند از بندها مورد به درهای کابین میباشد که بند 8-6 استاندارد، با تیتر دربهای کابین آغاز شده است که 3 بند نامبرده فوق به شرح زیر است:

  • 8-6-1 دربهای کابین باید بدون روزنه باشند.
  • 8-6-2 وقتی دربهای کابین بسته هستند ، کلیه ورودیهای کابین بجز فواصل می باید مسدود گردد.
  • 8-6-3 درهنگام بسته بودن در کابین ، درز بین لته درها یا بین پایین لته درها و ستونهای جانبی ، نعل سردر یا چهارچوپ آستانه ها، باید تا حد امکان کوچک باشد.

چهارمین ورایج ترین عدم تطابقی و شاید هم مهم ترین عدم تطابقی در بازرسی های آسانسور که به علت ضعف فنی نصابان به صورت متداولتری مشاهده می شود عدم رعایت حفاظت عملكرد درهای داخل كابین می باشد، اهمیت ایمنی این موضوع به این خاطر است كه حفاظت درها ی كابین ارتباط مستقیم با استفاده كنندگان اسانسور دارد كه بعضا نیرو وسرعت بسته شدن درها بیش از حد تعیین شده است با توجه به اهمیت استاندارد 1-6303 در بند 8-7 با تیتر حفاظت در حین عملكرد به طور مفصل به تشریح آن پرداخته است. مهمترین بخشهای این بند به شرح زیر می باشد:

  • 8–7-1 كلیات: دربها و متعلقات آن باید طوری طراحی شوند كه صدمات ناشی از فشرده شدن بخشی از بدن شخص ، لباس و یا اشیا دیگری كه بین آنها گیر می كند را به حداقل كاهش دهند. برای جلوگیری از احتمال بریدگی در حین حركت درهای كشویی خودكار ، سطح سمت كابین درها نباید سوراخ یا بر آمدگی بیش از 3 میلی متر باشد.
  • 8-7-2 درهای مجهز به نیروی محركه : این نوع درها باید طوری طراحی شوند كه آسیب دیدگی شخص ناشی از ضربه لنگه در حداقل باشد:
  • به این منظور شرایط زیر باید فراهم شود:
    • 8-7-2-1 دربهای كشویی افقی : باید توجه به اینكه اكثر دربها به كار رفته در آسانسور دربهای خودكار است در این به بندهای مربوط به آن می پردازیم:
  • 8–7-2-1-1 دربهای خودكار:
    • 8-7-2-1-1-1 نیروی لازم جهت جلوگیری از بسته شدن درب نباید از 150 نیوتن بیشتر باشد . این نیرو نباید در یك سوم اول مسیر حركت درب اندازه گیری شود
    • 8-7-2-1-1-2 انر‍ژی جنبشی درب كابین و اجزا مكانیكی كه به صورت صلب به درب متصل باشند در متوسط سرعت بسته شدن درب محاسبه و اندازه گیری شده نباید از 10 ژول بیشتر باشد.
    • 8-7- 2-1-1-3 چنانچه درب هنگام بسته شدن ، به شخص در حال عبور از آستانه ضربه زده. یا در حال ضربه زدن باشد یك وسیله حساس حفاظتی می بایست . به طور خودكار درب را دوباره باز كند:
  • الف- این وسیله حفاظتی را می توان در 50 میلی متر آخر طول مسیر حركت هر لنگه درب بی اثر نمود
  • ب- در صورت وجود سیستمی كه پس از مدت زمان مشخص ، وسیله حفاظتی حساس را بی اثر می كند ، برای برطرف كردن موانع كه در هنگام بسته شدن مقاومت می كند. انر ژی جنبشی تعریف شده در فوق ، هنگام حركت باوسیله حفاظتی خنثی نباید بیش از 4 ژول باشد
    • 7-5-2-1-2 درهایی که در هنگام بسته شدن تحت کنترل دائمی مصرف کننده می باشد (مثلاًبا فشار دگمه ) اگر انرژی جنبشی محاسبه شده از 10 ژول بیشتر شود ، سرعت میانگین سریعترین لته باید کمتر از 3/0 متر بر ثانیه باشد.

پنجمین عدم تطابقی زیاد در کابین آسانسور دیده میشود روشنایی نامناسب در کابین آسانسور عدم رعایت نصب تعداد لامپ های استفاده شده به هنگام استفاده ازلامپهای التهابی در کابین است علت این امر به خاطر عدم آگاهی نصابان از بند 8-17 مربوط به روشنایی کابین است که بند با زیر بندهایش به شرح زیر است:

این بند با تیتر روشنایی آغاز شده است و دارای بند هایی به شرح زیر است:

  • 8-17-1 کابین باید مجهز به روشنایی الکتریکی باشد بطوریکه روشنایی آزاد دائماً فراهم نماید . شدت روشنایی باید به اندازه 50 لوکس در محل کلید های فرمان داخل کابین و کف کابین باشد.
  • 8-17-2 در صورتیکه روشنایی با لامپهای التهابی تامین گردد ، باید دست کم از دولامپ به طور موازی متصل شده اند ، استفاده گردد .

ششمین اشتباهی بعضی از نصابان انجام می دهند استفاده از چراغ اضطراری منبع غیر خودکار تامین می کنند در زمان قطع برق این چراغ روشن نمی ماند.

بند 8-17-3 به شرح زیر الزامات چراغ اضطراری بیان می کند:

  • وجود یک منبع برق اضطراری که بطور خودکار قابل شارژ بوده ودر هنگام قطع برق حداقل یک لامپ یک واتی را به مدت یک ساعت روشن نگهدارد ضروری است.
  • این منبع برق باید بطور خودکار در هنگام قطع برق روشنایی را تامین نماید.

هفتمین عدم تطابقی بیشتر در شهرستانها و بکیچ خارجی دیده می شود استفاده از استفاده از مهار غیر صحیح و غیر سراسری جهت حفاظت وزنه ها ی تعادل است که بعضا توجیح نصابان استفاده از استانداردها ی خارجی است ولی طبق بند 8-18-1-الف استاندارد ملی ایران مهار وزنه تعادل برای آسانسور 1 متر بر ثانیه به بالا باید یک چهارچوب یاشبکه از وزنه ها حفاظت کند.

موتورخانه

پس از آنکه در قسمت های قبل رایج ترین عدم تطابق ها ی مشاهده در بازرسی آسانسور در چاه ، درهای آسانسور و کابین گفته شد از این قسمت به بعد به رایج ترین عدم تطابق هایی در موتورخانه که پر ایرادترین قسمت آسانسور در بازرسی های آسانسوراست، می پردازیم. در این جا یازده عدم تطابق رایج موتورخانه با ذکر بند مربوطه پرداخته شده است.

در بازرسی های آسانسورها طبق استاندارد1-6303 بالغ بر 50 درصد عدم تطابق های مشاهده و نوشته شده گزارش بازرسی مربوط به موتورخانه است.

در بند 3 (بند تعاریف و اصلاحات )استاندارد1-6303 برای قطعات و موتورخانه و در بند های 3-18 و 3-29 به شرح زیر آمده است:

3-18 سیستم محرکه اسانسور:

سیستمی است شامل موتوری که آسانسور را به حرکت در آورده و یا از حرکت باز می دارد.
3-29 موتورخانه:

اتاقی است که ماشین یا ماشینهای سیستم محرکه و یا تجهیزات مربوطه در آن قرار دارند، الزامات موتورخانه آسانسور دربند 6 استاندارد آسانسور ذکر شده است و در جاهایی در مورد روشنایی و پریز های موتورخانه الزامات مطرح بوده بعضی از شرایط به بندهای 14 .و 16 استاندارد1-6303 استاندارد (مقررات ایمنی ساختمان و نصب اسانسور قسمت اول- آسانسورهای برقی) ارجاع شده است.

اولین عدم تطابقی که در بعضی آسانسورها به علت استفاده از نردبان برای ورود به موتورخانه به علت عدم آگاهی نصابان از الزامات نردبان زیاد به چشم می خورد استفاده از نردبان غیر ثابت و عدم استفاده از محافظ نردبان است در بند 6-2-2 به صراحت نوشته شده است که:

بطور کلی بهتر است دسترسی اشخاص به موتورخانه و محل فلکه ها ترجیحاً از طریق پله ها انجام گیرد و چنانچه نصب راه پله امکان پذیر نباشد . استفاده از نردبان تحت شرایط زیر ضروری می باشد:

  • الف- در معرض خطر لغزش و واژگون نباشد
  • ب- در موقع قرار گرفتن در محل زاویه ای بین 70 و 76 درجه با افق داشته باشند ، مگر اینکه بصورت ثابت بوده و ارتفاعشان از 1/5متر کمتر است
  • پ- باید منحصراً بمنظور چنین استفاده ای بوده و هموار ه در مجاورت محل دسترسی نگهداری شوند، پیش بینی های لازم به این منظور ضروری می باشد
  • ت- نزدیک به انتهای نردبان باید یک یا جند دستگیره که بهسو لت قابل دسترسی باشند، قرار گیرند
  • ث- پیش بینی نقاط اتصال قبل از گذاشتن نردبان باید صورت گیرد.
  • و همچنین بعضی از بازرسان با اسنتاد به استانداردهای پله ایمنی معتقد ند که پهنای پله نردبان حداقل باید 15 سانتی متر باشد.

پس از آنکه در قسمت قبلی در مورد نردبان مناسب ورودی موتورخانه واشتباهات نصب آن گفته شد. دومین عدم تطابقی در کف بعضی از موتورخانه ها دیده می شود و حتی این عدم تطابق بعضا به خاطر زیبا سازی ساختمان مالکان ساختمان از مواد لغزنده استفاده میکنند:

نصابان آسانسور و مالکان ساختمان باید بدانند طبق بند 6-3-2-1 استاندارد، کف اتاقها (موتورخانه) باید از مواد غیر لغزنده ساخته شده باشد.

مهمترین عدم تطابق هایی که در موتورخانه آسانسور در بازرسی فنی مشاهده می شود عدم رعایت فواصل و ابعاد موتورخانه است و این مسئله به علت عدم تهیه نقشه و محاسبات آسانسور پیش از نصب است و با توجه به اینکه این مسئله قابل رفع نیست منجر ارجاع پرونده به کمیته فنی می باشد و این باعث می شود که تایید آسانسور در صورت تایید کمیته فنی یک تا دو ماه طول بکشد. درصورت عدم تایید کمیته فنی منجر به ایجاد تعییرات در موتورخانه وبعضا تخریب آن می شود.

سومین عدم تطابقی که بیشتر نصابان آسانسوردر موتورخانه انجام میدهند عدم رعایت فاصله 70 سانتی متری جلو ی تابلو فرمان می باشد نصابان باید طبق بند 6-3-2-1 در قسمت الف ملزم به رعایت شرایط زیر می باشند:

فضای جلول تابلوهای کنترل و کابینت ها:

این فضا مطابق زیر تعریف می شود: عمق فاصله اندازه گیری شده از سطح خارجی کابینتها و پانلها حداقل 0/7 متر باشد. این فاصله از محل جلوترین بر آمدگی ( مانند دستگیره ها) ، به 0/6 متر تقلیل می یابد. پهنا باید به اندازه پهنا ی کامل کابینت و یا 0/5 متر ( هرکدام بیشتراست) باشد.

لازم به ذکر است در صورتی که امکان تامین شرایط فوق نبود شرکت نصاب ملزم به ارائه عکس و نقشه جهت ارجاع پرونده به کمیته فنی می باشد.

چهارمین عدم تطابق که اکثر نصابان به علت کمبود فضا موتورخانه اکثر عدم تامین قضای 0/5*0/6 متر مربع جهت سرویس کاری آسانسور است نصابان باید بدانند که طبق قسمت های ب و پ بند 6-3-2-1 استاندارد 1-6303 (مقررات ایمنی ساختمان و نصب اسانسور های برقی) ملزم به تامین فضا های زیر هستند:

  • ب- پیش بینی فضایی در موتورخانه که ابعاد حداقل 0/5 *0/6 متر به منظور سرویس و بازدید قسمتهای متحرک در نقاطی که ضرورت دارد، و در صورت نیاز راه اندازی اضطرار ی از آنجا صورت می گیرد
  • پ- راههایی دستیابی به این فضا ها باید حداقل دارای پهنای 0/5 متر باشند و در جاهایی که بخشهای متحرک ندارد، این مقدار به 0.4 متر کاهش می یابد.

خوشبختانه به علت ارجاع بالا پرونده ها به کمیته فنی آسانسور ، کمیته برای بندهای فوق با تبصره به شرح زیر تخفیف قایل شد:

در صورتیکه گاورنر مجهز به حفاظ مناسب ودائم با ارتفاع حداکثر 50 سانتی متر باشد کلیه ابعاد دسترسی می تواند 30*30 سانتی متر کاهش یابد.

پنچمین عدم تطابق که حساس و متاسفانه غیر قابل رقع است که به علت عدم اشراف کامل مهندسان ناظر به استاندارد 1-6303 زیاد اتفاق می افتد عدم رعایت ارتفاع 180 سانتی متری سقف موتورخانه است و اهمیت این موضوع است پس از اجرای ساختمان قابل رقع نیست که این عد م تطابق در کمیته فنی آسانسور مطرح شود که این جلسات معمولا هر دوماه یک بار برگزار می شود پس نصابان و مهندسان ناظر باید بدانند که طبق 6-3-2-2 باید فًاصله سکو تا سقف موتورخانه باید حداقل 180 سانتی متر باشد در این بندمی خوانیم:

در محلهای تردد و کارکردن{موتورخانه} ، ارتفاع ناحیه باز نباید از8/1متر باشد، این ارتفاع از سطح زیرین نقاط پلهای سقف تا نقاط زیر اندازه گیری میشود:

  • الف- کف منطقه در دسترس
  • ب- کف منطقه کارکرد

لازم ذکر است که کمیته فنی در یک سال اخیر ارتفاع سقفهایی که زیر 170سانتی متر باشند را قابل مطرح شدن در کمیته فنی نمی دانند و گفته است که بازرس راساً دستور تخریب را بدهد که امیدوارم که مهندسان ناظر و سازندگان ساختمان ونصابان آسانسور دیگر دچار چنین اشتباهاتی نگردند.

ششمین ، هفتمین و هشتمین عدم تطابق رایج موتورخانه، سه اشتباه در نصب درب های موتورخانه است که معمولاً بسیار زیاد در بازرسی اسانسور از نصب درهای موتورخانه دیده می شود.

ششمین و هفتمین اشتباه نصابان آسانسور در موتورخانه عدم رعایت ابعاد 180*60 سانتی متر درب موتورخانه و همچنین عدم رعایت جهت بازشدن درب موتورخانه می باشد که متاسفانه بعضی از نصابان اسانسور در عدم رعایت این موضوع که در بند 6-3-3 استاندارد گفته شده است در موتورخانه نباید به طرف داخل باز شود، توجیحات برای عدم رعایت آن مثل فاصله قطعات تا درب را می آورند، حتی شرکتهای بارزسی بازرس محور برای جذب مشتری همین توجیحات را می آورند، ولی نصابان و مسئولان شرکتهای بازرسی باید بدانند که طبق 6-3-3-1ستاندارد 1-6303 ملزم به رعایت موارد زیر هستند:

درهای ورودی آسانسور باید حداقل 0/6 متر عرض و 1/8 مترارتفاع داشته باشند و به طرف داخل باز شوند.

هشتمین اشتباه نصابان آسانسور در موتورخانه عدم تطابقی در درهای موتورخانه اسانسور می باشد که زیاد دیده می شود: استفاده از قفل نامناسب برای درب است، نصابان باید در نصب قفل درب موتورخانه باید طبق بند های 6-3-3-3 و 6-4-3-3 موارد زیر را رعایت کنند.

  • 6-3-3-3 درها و دریچه های موتورخانه باید مجهز به قفلهایی باشند که دارای یک کلید بوده و بدون کلید از درون موتورخانه باز نشوند قفل دریچه ها یی که برای دسترسی به وسایل هستند ، ممکن است از داخل قفل شوند.
  • 6-4-3-3 درها ودریچه ها باید مجهز به قفلهایی باشند که دارای یک کلید بوده و ازدرون بدون استفاده ازکلید باز شوند.

نهمین عدم تطابق که بسیار در بازرسی آسانسور ها دیده می شود، عدم نصب کلید مستقل جهت روشنایی موتورخانه است که بعضی از نصابان اسانسور و سازند گان ساختمان به علت سهل انگاری روشنایی موتورخانه را مستقیماً از داخل جعبه سه فاز تامین می کنند.

نصابان آسانسور باید بدانند که طبق بند 6-3-6 ملزم به رعایت موارد زیر جهت روشنایی موتورخانه هستند در این بند می خوانیم:

موتورخانه باید مجهز به روشنایی الکتریکی دائمی باشد، که حداقل بتواند با شدت 200 لوکس نسبت به کف، روشنایی مناسب را تامین نماید. منبع تغذیه این روشنایی باید با بند 13-6-1 مطابقت نماید.

دهمین عدم تطابق در بعضی مواقع با وجود اینکه کلید مستقل جهت روشنایی موتورخانه تعبیه می شود ولی به علت عدم آگاهی نصابان آسانسور تامین برق کلید روشنایی موتورخانه مستقل از کلید صفر و یک جعبه نمی باشد در بند 13-6-1 به صراحت این موضوع به شرح زیر نوشته شده است:

تغدیه برق روشنایی کابین، چاه و اطاقهای فلکه های موتورخانه باید از تغذیه سیستم محرکه مستقل باشند. این عمل می تواند یا بوسیله یک مدار جداگانه و یا از طریق اتصال به خط تغذیه سیستم محرکه قبل از ورود به کلید اصلی موضوع 13- 4 انجام گیرد و همانطور که پیشتر در قسمت عدم تطابق های چاه آسانسور گفته شده است، بند14-3 به شرح زیر است:

در موتورخانه ها، برای هر آسانسور باید یک کلید اصلی موجود باشد. این کلید نباید تغذیه مدارها به شرح زیر را قطع نماید:

  • الف- روشنایی کابین
  • ب- پریز نصب شده روی سقف کابین
  • پ- روشنایی موتورخانه
  • ت- پریز موتورخانه
  • ث- روشنایی چاه آسانسور
  • ج- زنگ اخبار

یازدهمین عدم تطایق موتورخانه: متاسفانه با وجو د انکه در موتورخانه، تامین تغدیه و کلید مستقل توسط نصاب صورت گرفته ولی در بازرسی ها دیده شده که مکان مناسبی جهت نصب کلید روشنایی موتورخانه انتخاب نشده است.

در پارگراف سوم بند 6-3-6 می خوانیم که: نصب کلید کنترل روشنایی در محل ورودی و نزدیک نقطه یا نقاط دسترسی و در ارتفاع مناسب باید انجام شود.

در پایان نصابان آسانسور باید بدانند در موارد زیر باعث ارجاع پرونده بازرسی آسانسور به کمیته فنی می شود:

  • 1- عدم تامین فاصله 35 سانتی متر گاورنر نسبت به قطعات ثابت موتورخانه
  • 2- ارتفاع کمتر از 180 سانتی متر سکو تا سقف موتورخانه
  • 3- عدم تامین فاصله 70 سانتی متری جلوی تابلو ی فرمان
  • 4- عدم تامین درب موتورخانه به ابعاد 60 *180 سانتی متر

پس از آنکه در قسمتهای قبلی در مورد رایج ترین عدم تطابق ها مشاهده شده در چاه، درها، کابین وموتورخانه پرداخته شد در این قسمت به بررسی عدم تطابق های فواصل هوایی بین کابین و دیوار چاه آسانسور و بین کابین و وزنه تعادل و در نصب علایم و دستور العمل پرداخته شده است.

فواصل

در این قسمت به بررسی رایج ترین اشتباهات نصابان پرداخته شده که متاسفانه در بحث فواصل عدم تطابق های زیادی مشاهده شده و مشکل این عدم تطابق ها این نیست که پس از نصب آسانسور به راحتی قابل برطرف کردن نیستند.

بحث فواصل هوایی بین کابین و دیوار چاه آسانسور و بین کابین و وزنه تعادل در بند 11 استاندارد 1-6303 به تحریر در آمده است در 11- 1 کلیات آن به شرح زیر است:

فواصل تعریف شده دراین استاندارد نه تنها باید در هنگام انجام آزمونهای قبل از بهره برداری بلکه در تمام دوره بهره برداری از اسانسور نیز برقرار بماند.
سه عدم تطابق عمده در بازرسی آسانسور طبق استاندارد 1-6303 زیاد مشاهده می شود و عدم تطابق چهارمی نیز وجود دارد که بازرسان را ملزم می کند که استاندارد en81 1پارت 1 به علت اهمیت ملزم با آن برخورد کنند.

  • اولین عدم تطابق زیاد در بازرسی مشاهده می شود عدم رعایت حداکثر فاصله سیل درهای آسانسور وکابین است که اکثر نصابان فاصله 35 میلی متر آن را رعایت نمی کنند.
    • در بند11-2-2 استاندار1-6303 نوشته شده است: فاصله افقی بین لبه پایین درگاه کابین ولبه پایین درگاه طبقات نباید از 35 mm تجاوز کند بنابراین کلیه نصابان ملزم به رعایت فاصله لازم بین سیل در وکابین آسانسور هستند.
  • دومین عدم تطابقی در بحث فواصل زیاد دیده می شود عدم رعایت فاصله حداقل 5 سانتی متر ی هستند طبق 11-4 استاندارد 6303-1 تمامی ملزم به رعایت فاصله وزنه وکابین به شرح زیر هستند: کابین ومتعلقات آن درفاصله حداقل 05/0 m از وزنه تعادل ( در صورت وجود) و متلقات مربوطه قرار گیرد.
  • سومین رایج نصابان که زیاد مشاهده می شود عدم رعایت فواصل رعایت زیاد دیده می شود عدم رعایت فاصله 12 سانتی متر بین درب طبقات و کابین است نصابان آسانسور باید بدانند که طبق بند 11-2-3 فاصله افقی بین درب کابین و درهای طبقات در حالت بسته و فاصله دسترس بین درها در تمام طول زمان عملکرد عادی نباید از 12/0 تجاوز کند.
  • عدم تطابق چهارمی که آسانسور ها یی که فاصله کابین با دیوار ه چاه زیاد مشاهده می گردد عدم نصب نرده یا حفاظ بر روی کابین است که استاندارد en81-1 نصابان آسانسور را ملزم می کند که اگر فاصله کابین با دیوار چاه آسانسور بیش از 30 سانتی متر باشد بر روی سقف کابین حفاظ نصب کنند اهمیت آن نیز کاملا مشخص است زیرا احتمال سقوط برای سرویسکار و نصاب وجود دارد.

علایم و دستورالعمل ها ی آسانسور

پس از آنکه رایج ترین اشتباهات نصابان در قسمت های چاه، در آسانسور،کابین، موتورخانه وفواصل مورد بررسی مورد بررسی قرار گرفت از قسمت به بعد به بررسی رایج ترین عدم تطابق مشاهده شده در نحوه نصب و استفاده از علایم و دستورالعمل های غیر مجاز می پردازیم:

الزامات علایم و دستور العمل های آسانسور در بند 15 استاندارد 1-6303 ( استاندارد مقررات ایمنی ساختمان ونصب آسانسور قسمت اول – آسانسورهای برقی) بیان شده است و یازده عدم تطابق رایج مشاهده شده در نصب علایم و دستور العمل های آسانسور به تفصیل با ذکر شماره بند مورد بررسی قرار گرفته است.

اولین عدم تطابقی که زیاد دیده می شود استفاده از برچسب ها و دستورالعمل های اشتعالزا و قابل پاره شدن در موتورخانه می باشد که طبق استاندارد1-6303 دربند 15-1 نصابان ملزم به استفاده از دستور العمل و برچسبهای غیر قابل پاره و مواد بادوام غیر اشتعالزا کرده است در این بند میخوانیم:

تمام بر چسبها، نکات و دستورالعمل ها باید خوانا بوده و قابل فهم باشد( در صورت لزوم توسط علایم یا نشانه ها نشان داده می شود) و همچنین باید غیر قابل پاره شدن بوده، از مواد با دوام فلز یا غیر اشتعال ساخته شود.

دومین عدم تطابقی در دستورالعمل های به وِیژه در بکیچ خارجی دیده می شود استفاده از زبان غیر فارسی در دستورالعمل و علایم نصب شده در موتورخانه و سایر قسمتهایی که علایم نصب شده، میباشد در ادامه بند 15-1 استاندارد1-6303 نوشته شده اشت {برچسبها و علایم } در محل قابل روئت قرار گیرد و به زبان فارسی نوشته شده باشد.

سومین عدم تطابقی که در این زمینه در بازرسی آسانسور دیده می شود استفاده از پلاک ظرفیت غیراستاندارد که متاسفانه به علت عدم آگاهی نصابان آسانسور از الزامات پلاک ظرفیت، این پلاک با ابعاد غیر استاندارد و مطالبی که خارج از الزامات استاندارد نصب می کنند در بند 15-2 -1 استاندارد1-6303 ویژگی پلاک ظرفیت به شرح زیر بیان شده است:

  • بار اسمی آسانسور برحسب کیلوگرم و معادل آن برابر تعداد مسافر باید مشخص گردد تعداد مسافر مطابق 8–2-4 (درقسمت کابین توضیح داده شده) تعیین می شود که باید بصورت زیر باشد:
  • حداکثر ظرفیت………. حداکثر نفر ………..حداکثر کیلوگرم……….
  • حداقل ارتفاع حروف و اعداد بکار رفته برای جلب توجه باید به قرار زیر باشد:
    • الف- 10 میلی متر برای حروف بزرگ و شماره ها
    • ب- 7 میلی متر برای حروف کوچک.

چهارمین عدم تطابقی در علایم آسانسور زیاد دیده می شود که بسیار تعجب آور می باشد، عدم ذکر شرکت نصاب بر پلاک ظرفیت داخل کابین می باشد که دربند 15-2-2 استاندارد 1-6303 نصابان آسانسور ملزم رعایت اصول زیر کرده است:

اسم فروشنده و شماره مشخص کننده آسانسور (سریال ساخت) باید بر روی {پلاک ظرفیت} نشان داده شود.

پنچمین عدم تطابقی در استفاده از علایم به کرات بازرسی آسانسور استفاده از شاستی های زرد و قرمز در کابین آسانسور است نصابان آسانسور باید بدانند به غیر از شستی و زنگ کابین طبقه دگمه ها نباید به رنگ قرمز باشنددر بند15-2-3-1 استاندارد 1-6303 به شرح زیر بیان شده است:

15-2-3-1شستی یا کلید توقف ( در صورت وجود) باید به رنگ قرمز باشد و با کلمه توقف مشخص گردد و جایی قرار گیرد که در استفاده از کلید اشتباهی پیش نیاید. شستی زنگ در صورت باید به رنگ زرد باشد و باشکل زنگ مشخص شود. رنگهای قرمز وزرد نباید برای سایر دگمه های کابین بکار رود.

ششمین عدم تطابقی زیاد در کابین اسانسور به چشم می خورد که اهمیت این عدم تطابق از ان جهت مهم است که کاربرد مستقیم برای استقاده کنندگان آسانسور دارد عدم رعایت همخوانی شستی کابین طبقه ای که محل ورود وخروج مسافر است در بند 15-2-3-2 در قسمت الف استاندارد1-6303 براین موضوع به صورت زیر تاکید شده است:

وسایل کنترل باید به وضوح نمایانگر نوع عمل خود باشند، برای این منظور موارد زیر توصیه می گردد الف- برای شستی های فرمان طبقات ، علائم و-2- و1- و0 و1و2و……و غیره
عدم تطابق دیگری در استفاده علایم در کابین به عنوان هفتمین اشتباه رایج نصابان زیاد مشاهده می شود که پیشتر در رایج ترین اشتباهات نصابان در کابین گفته شد استفاده از علایم غیر صحیح برای دگمه باز کننده مجدد و دگمه بستن مجدد کابین است که نصابان برای استفاده از علایمdoor open ,doorclose l طبق نصب علایم زیر طبق 15-2-3-2 قسمت ب وپ استاندارد هستند.

  • الف – برای دگمه باز کننده مجدد درب (در صورت و جود) نشانه
  • ب- برای دگمه بستن مجدد درب ( در صورت وجود نشانه)

هشتمین اشتباهی که زیاد دیده می شود روی سقف کابین عدم نصب اطلاعات صحیح روی سقف کابین است طبق بند 15- 3 استاندارد 1-6303 نصابان باید اطلاعات زیر را روی سقف کابین نصب کنند.

در 15-3 به صورت زیر بیان شده است روی سقف کابین اطلاعات زیز نشان داده شود .
الف- عبارت توقف (stop) بر روی یا نزدیک وسیله توقف ، بنحوی که احتمال بروز خطا در وضعیت توقف رخ ندهد.

  • ب- کلمات کارکرد عادی وبازرسی( رویزویون) بر روی یا نزدیک کلید عملکرد
  • پ- جهت حرکت، بر روی یا نزدیک شستی های مربوطه

لازم به ذکر است که کلیه علائم باید بند 15-1 به زبان فارسی باید نشان داده شود. همانطور که پیشتر وعده دادم بودم رایج ترین عدم تطابق های مشاهده در نصب علایم ودستور العمل های موتورخانه در این قسمت به تفصیل مورد بررسی قرار خواهد گرفت عدم تطابقی عجیبی در حدود 10 تا 15 درصد بارزسی های مشاهده گردیده نصب علایم هشدار به جای قمستهای بیرونی برروی قسمتهای داخلی در موتورخانه و همچنین استفاده از کلمات و زبان خارج از استاندارد 1-6303 بر هشدار در موتورخانه است که در بند 15-4 -1 به صراحت محل نصب و زبان علایم هشدار به شرح ذیل مشخص کرده است:
1-4-15 یک عبارت اخطار دهنده حداقل شامل موارد زیر :

خطر: موتورخانه آسانسور، ورود کلیه افراد غیر مجاز ممنوع

باید روی قسمت بیرونی دربها یا دریچه ها که محل دسترسی به موتورخانه و اتاق قرقره ها می باشد.

عدم تطابق دیگری که نصب علایم در موتورخانه دیده می شود عدم نصب صحیح دستور العمل حرکت دستی آسانسور و نمایش جهت حرکت کابین بر روی دیوار و فلاویل است که طبق بندهای 15-3-4 و15-4-3-1 دستور العمل نصب در موتورخانه باید دارای شرایط زیر باشد:

در محوطه داخلی موتورخانه نصب دستورالعملهای راهنما در ارتباط با از کار افتادن آسانسور و بویژه چگونگی استفاده اضطراری از ابزار دستی یا برقی ، جهت حرکت دادن کابین و کلید باز کردن درب طبقات، بطور کامل و واضخ ضروری می باشد. ودر بند 15- 4-3-1 می خوانیم :

جهت حرکت کابین باید بوضوح روی سیستم محرکه نزدیک به چرخ دستی و چرخ طیار {فلاویل }نشان داده شود. در صورنیکه این چرخ طیار غیر قابل جدا شدن باشد، جهت ها می تواند روی خود چرخ مشخص گردد.

لازم به ذکر است که کلیه این دستور العمل ها طبق بند 15-1 باید بر روی صفحه ای غیر اشتعالزا و به زبان فارسی باشد.

نهمین ، دهمین ویازدهمین به عنوان آخرین عدم تطابقی ها که بسیار بسیار در بازرسی آسانسور به علت عدم اگاهی نصابان از استاندارد و آزمون های نوعی در نصب علایم بر روی سه قطعه آسانسو ر که استانداردشان نیز اجباری است ،یعنی ضربه گیرها ، قفل درها، ترمز ایمنی مشاهده می شود که هیچ گونه علامت ندارند ولی نصابان بدانند که این سه قطعه طبق بند 15-8 و 15-13و 15-14 از قطعاتی مجاز به استفاده هستند که دارای پلاک هایی با ویژگی های زیر باشد.

در 15-8 می خوانیم که روی ضربه گیرها بجز ضربه گیر های از نوع ذخیره کننده انرژی باید پلاک مشخصات که موارد زیر را نشان دهد باشد:

  • الف- نام سازنده ضربه گیر
  • ب- علامت آزمون نوعی و مراجع آن

در بند 15-13 به صراحتا نوشته شده است بر روی قفل ها باید یک پلاک مشخصات شامل موارد زیر نصب گردد:

  • الف- نام سازنده
  • ب- علامت آزمون نوعی و مراجع آن

در 15-14 ویژگی های پلاک پاراشوت به صورت زیر بیان شده است، بر روی ترمز ایمنی یک پلاک شامل موارد زیر نصب گردد:

  • الف- نام سازنده
  • ب- علامت آزمون نوعی ومراجع آن

نویسندۀ مقاله : پيمان تبریزی

منبع

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 17:19  توسط مریم کیوان | 

راهنمای انتخاب آسانسور برای ساختمان های مسکونی

 

مقدمه

راهنمای انتخاب آسانسور طبق قوانین استاندارد ایران

کلیه آسانسورهای نصب شده در کشور بر اساس مصوبه شورای استاندارد از تاریخ ۱/۱/۸۲ (بر مبنای تاریخ صدور پروانه ساختمان) تحت پوشش استاندارد ملی ایران و دستورالعملهای آن قرار دارد. این موضوع به کلیه شهرداریهای ایران جهت لحاظ در صدور پروانه و پایان کار ابلاغ گردیده است. در این مقاله جهت آشنایی بیشتر مهندسین مشاور و ناظر، کلیاتی از استانداردهای موجود، ارائه می گردد تا در استانداردسازی آسانسور، مورد استفاده قرار بگیرد.

کلیات موضوع در مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان (فایل PDF استاندارد ملی- مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان را می توانید در انتهای همین مقاله دانلود نمائید ) و ضمائم آن و نیز در جزوه منتشره از موسسه استاندارد ملی- نصب آسانسور- شماره ۱-۶۳۰۳ ، منتشره از موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، درج گردیده است. نظر به اینکه متولی استانداردسازی آسانسور، در قانون، موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران تعیین گردیده، لذا این موسسه نیز وظایف خود را به دو شرکت تعیین صلاحیت شده در سطح کشور، واگذار نموده است. شرکت های مذکور پس از طی بازرسیها و مراحل قانونی تشکیل پرونده، در صورت مطابقت با استانداردهای موجود، تاییدیه لازم را صادر می نمایند. از جمله وظایف شرکت های مذکور، تعیین صلاحیت فروشندگان و نصابان آسانسور، از نظر فنی بوده و فروشندگان و نصابان اقدامات لازم را انجام داده از جمله مدارک خواسته شده در واحد بازرسی اینگونه شرکتها الزام آسانسور موظف به ارائه پروانه طراحی و مونتاژ از وزارت صنایع و معادن می باشند.

کلیات

آسانسور وسیله ای است دائمی که برای بالا و پایین بردن بین دو سطح و یا بیشتر، بکار می رود. این وسیله شامل کابین برای حمل مسافرین و یا بار بوده و در داخل ریل های راهنمای صلب بصورت عمود یا مورب، زاویه کمتر از ۱۵ درجه نسبت به محور قائم، حرکت می کند. در حال حاضر یکی از مشکلات مهم ساختمان های بلند مرتبه، عدم پیش بینی فضای لازم برای آسانسور بوده و لازم است در ابتدای طراحی ساختمان این فضا متناسب با تعداد آسانسور، ظرفیت و سرعت مناسب، با توجه به ارتفاع ساختمان، جمعیت ساکن و کاربری ساختمان ها پیش بینی گردد. در غیر اینصورت، پس از اجرای ساختمان، معمولا افزایش فضای چاه آسانسور، بسیار مشکل و در اکثر موارد غیر ممکن می باشد. مطالب یاد شده را می توان به دو بخش عمده تقسیم کرد:
قسمت اول: حداقل فضای لازم برای انتخاب تعداد، ظرفیت و سرعت آسانسور برای ساختمان های مسکونی بایستی در نظر گرفته شود. این حداقل ها بر مبنای زمان اسمی طول مسیر(۴۰ ثانیه)، از استانداردهای بین المللی ایزو ۴۱۹۰ برگرفته شده است.
بدیهی است تعیین دقیق آسانسورهای موردنیاز در ساختمان ها باید بر مبنای نمودارها و استانداردهای جهانی معتبر، توسط شرکت های متخصص انجام گیرد.
قسمت دوم: شامل جداول اندازه های چاه و اتاقک(کابین) و موتورخانه با توجه به ظرفیت آسانسورها برای ساختمان های مسکونی، غیر مسکونی و بیمارستانها همینطور آسانسورهای خودروبر می باشد.
لازم به ذکر است که در طراحی آسانسور و تعیین اندازه های چاه آن، تکیه بر استانداردهای معتبر جهانی، بخصوص استاندارد EN۸۱ بوده که مورد قبول اکثر کشورهای اروپایی است. این استانداردها در ایران در قالب استاندارد ملی ایران با جزئیات مربوطه تعریف شده است.


راهنمای انتخاب آسانسور برای ساختمان های مسکونی

  1. راهنمای انتخاب آسانسور طبق قوانین استاندارد ایران بر اساس قوانین  ساختمان

    در ساختمان های با بیش از ۸ طبقه بالای ورودی اصلی یا با طول مسیر اصلی حرکت بیش از ۲۳ متر بالای ورودی اصلی، باید حداقل دو دستگاه آسانسور پیش بینی گردد که یکی از آنها با حداقل ظرفیت ۱۰۰۰ کیلوگرم مناسب حمل برانکارد باشد و به کلیه طبقات نیز سرویس دهد.

تبصره: موضوع حمل برانکارد در حال حاضر استاندارد ملی ایران جزو الزامات نمی باشد.
حداقل سرعت آسانسورهای مسافربر با توجه به ارتفاع ساختمان از کف پایین ترین تا کف بالاترین طبقه مطابق جدول زیر می باشد:

۸ طبقه یا تا ۲۳ متر طول مسیر حرکت

حداقل سرعت ۰.۶۳ متر بر ثانیه

۹ طبقه تا ۱۲ طبقه یا تا ۳۶.۵ متر طول مسیر حرکت

حداقل سرعت ۱ متر بر ثانیه

از ۱۳ تا ۲۰ طبقه یا تا ۶۳ متر طول مسیر حرکت

حداقل سرعت ۱.۶ متر بر ثانیه

از ۲۱ تا ۲۵ طبقه یا تا ۸۰ متر طول مسیر حرکت

حداقل سرعت ۲ متر بر ثانیه

از ۲۶ تا ۳۰ طبقه یا تا ۹۵ متر طول مسیر حرکت

حداقل سرعت ۲.۵ متر بر ثانیه

تبصره(۱) موارد فوق الذکر راهنمای ساده ای برای تعیین حداقل سرعت مورد نیاز در طراحی و انتخاب آسانسور برای ساختمان های مسکونی می باشد. بدیهی است برای رسیدن به زمان انتظار مناسب، برای ساختمانهای بیشتر از ۳۰ طبقه، برای ساختمان های غیر مسکونی(تجاری، اداری و غیره) و با ساختمان های با کاربری خاص، حتی برای انتخاب دقیق آسانسور جهت ساختمانهای مسکونی، لازم است بر مبنای استاندارد ملی ایران و استاندارد جهانی ایزو ۴۱۹۰ ، با توجه به سطح زیربنا و جمعیت ساکن در ساختمان، محاسبات ترافیکی، انتخاب تعداد آسانسور، ظرفیت، سرعت و سایر مشخصات آن تعیین گردد.
مطالب فوق گذری اجمالی بر مقررات ملی می باشد. علاقه مندان می توانند جهت اطلاع بیشتر از آرشیو سازمان نظام مهندسی(استاندارد ملی- مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان) و یا با هیات تحریه فصلنامه طاق، کسب اطلاع نمایند.

مراجع:

  1. پیوست۱، استاندارد ملی توصیه هایی برای انتخاب آسانسور و راهنمایی برای تعیین اندازه ها
  2. طراحی آسانسور تالیف لابیر جانوسکی
  3. جزو استاندارد ملی( شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران)

دانلود فایل :

استاندارد ملی – مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 17:17  توسط مریم کیوان | 

آنالیز مراحل طراحی آسانسور

مقادیر وردی سیستم شامل موارد زیر می باشد :

1- نوع ساختمان (مسكوني، تجاري،‌بيمارستاني، مدرسه و غيره)
2- تعداد كل طبقات
3- تعداد طبقات جمعيت دار
4- اگر واحد غبر مسكوني است تعداد اتاقها در هر واحد و تعداد واحدهاي هر طبقه و در غير اينصورت مساحت مفيد هر طبقه
5- جمعيت هر طبقه
6- كل تراول (‌طول مسير حركت آسانسور)
7- ارتفاع طبقت
8- در صورت خاص بودن ساختمان (مهد كودك، خانه سالمندان، معلولين و …)

پس از کسب اطلاعات بالا پردازش های زیر می بایست بر روی آنها و یا جداگانه انجام پذیرد :

1- تعيين جمعيت كل

2- تعيين جمعيت در زمان ترافيك

3- زمان انتظار براي دريافت سرويس (Interval)

4- زمان يك سفر كامل Round Trip Time

پارامترهاي مهم مؤثر در محاسبه زمان يك سفر كامل:

- زمانهاي پياده و سوار شدن

- زمانهاي پرش

خر وجی های زیر پس از پردازش :

تعداد آسانسور

سرعت آسانسور

ظرفيت آسانسور

نوع كنترل:

- گروهي و تعداد آن

- مجزا

پس از آنالیز های بالا طراحي آسانسور در سه مرحله زیر انجام می پذیرد :( استاندارد مورد نظر در طراحي: EN81 می باشد)
پس از آناليز ترافيك و بررسي محدوديتهاي ابعادي كه بر اساس فرم صفحه بعد اطلاعات اوليه آن از طريق بازديد از محل و يا نقشه هاي ابعادي و مشاوره با كارفرما صورت مي گيرد. امر طراحي آسانسور صورت مي گيرد.
فاز اول - بررسي و تعيين آبعاد و اندازه ها

فاز دوم – بررسي و تعيين مشخصات فني قطعات

فاز سوم - تهيه نقشه هاي اجرايي جهت عمليات نصب و راه اندازي

——————————————————
فاز اول طراحي: طراحي ابعاد و اندازه ها
پس از انتخاب آسانسور مناسب از نظر تعداد، سرعت و ظرفيت كه با بررسي محاسبات ترافيكي و محدوديتهاي ابعادي صورت پذيرفت، بر اساس جداول ابعاد و اندازه هاي مطابق مقررات EN81 و توصيه هاي ISO كه در صفحات بعد آمده است. سعي مي شود مناسبترين ابعاد و اندازه ها انتخاب گردد.

شايان ذكر است ابعاد و اندازه هاي ارائه شده صرفا” براي آسانسورهاي معمولي و استاندارد مي باشد. در شرايط خاص و آسانسورهاي گرد، آسانسورهاي پاناروما(شيشه اي) و يا آسانسورهاي صنعتي، ابعاد و اندازه ها بر اساس شرايط موجود تعيين مي گردد اما همواره سعي مي شود مقررات EN81 براي ميزان فضاي هر مسافر (مساحتها) رعايت گردد.

خروجي هاي فاز اول طراحي عبارتند از:

تعيين ابعاد چاهك (عرض – عمق – ته چاه Pit – اورهد – طول مسير)

تعيين ابعاد موتورخانه و محل آن (طول – عرض – ارتفاع – بالا يا پايين)

تعيين ابعاد كابين (يك طرف درب – دو طرف درب)

تعيين نوع دربها و سمت بازشو (چدني – سربي – در ابعاد مختلف)

نوع وزنه تعادل و ابعاد آن (چدني – سربي – در ابعاد مختلف)

موقعيت وزنه تعادل (پشت كابين – بغل كابين)

فاز دوم طراحي: تعيين مشخصات فني قطعات :
پس از انتخاب ابعاد و اندازه ها، فاز دوم طراحي كه در واقع مشخص نمودن دقيق پارامتر هاي فني قطعات مي باشد شروع مي شود. ابعاد و اندازه هاي طراحي شده براي چاهك، كابين و درب ها پارامتر هاي بسيار مهمي هستند كه در انتخاب مشخصات فني قطعات مؤثر مي باشد. لذا عوامل اصلي مهم، در انتخاب قطعات و مشخصات فني آنها عبارتند از:
عوامل موثر در انتخاب تجهيزات

1- نوع استادارد EN81

2- سرعت آسانسور

3- ظرفيت آسانسور

4- طول مسير حركت (تراول) آسانسور

5- ابعاد و اندازه ها (چاهك، موتورخانه، كابين، درب)

6- نوع كاربري آسانسور

7- محيط كاربري آسانسور

8- اتخاب نوع و كيفيت حركت آسانسور

فاز سوم طراحي: تهيه نقشه هاي اجرايي جهت عمليات نصب و راه اندازي :

پس از طراحي ابعادي و تعيين مشخصات فني قطعات و تجهيزات، نقشه هاي اجرايي جهت آماده سازي چاه و همچنين نحوه قرارگيري و نصب تجهيزات و نقشه هاي مدار هاي كنترل تهيه مي گردد.

در اين مرحله از طراحي پارامتر هاي زير مشخص مي شود.
1- نحوه اسكلت فلزي و آهن كشي جهت چاهك هاي آجري (محل نصب براكت هاي ريل)

2- نحوه پليت گذاري براي چاهك هاي بتني (محل نصب براكت هاي ريل)

3- نحوه قرارگيري تجهيزات آسانسور براي عمليات نصب

4- مشخص نمودن محل سوراخهاي سكوي موتورخانه

5- نحوه بتن ريزي كف چاهك و محل قرار گرفتن بافرها

6- نحوه آماده سازي محل هاي نصب درها

7- محابه نيرو هاي وارده به سازه اصلي چاه

8- مشخص نمودن نقشه اجرايي موتورخانه (قلاب سقف – هواكش موتورخانه و چاهك – درب ورودي – محل تابلوي 3 فاز)

9- تهيه نقشه هاي كنترل فرمان و نحوه سيم كشي چاهك و موتورخانه

10- ارائه دستورالهمل هاي كابل كشي و آماده سازي تابلو 3 فاز جهت كارفرما

11- انجام بازرسي هاي فني نهايي و تحويل تجهيزات به كارفرما

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 17:16  توسط مریم کیوان | 

مراحل طراحی و اطلاعات ساخت اسانسور از آماده سازی چاهک تا بتون ریزی

جهت جلوگیری از هدر رفتن زمان در پروسه طراحی و انتخاب آسانسور و هزینه های زیاد رعایت نکات ذیل از اهمیت زیادی برخوردار می باشد و چنانچه سازندگان ساختمان در طول عملیات طراحی و اجرا به نکات قید شده توجه نمایند از مزایای آن بهره مند خواهند شد.

مراحل طراحی و نصب آسانسور

مرحله 1) آماده سازی کف چاله آسانسور :

الف: جهت نصب آسانسور ارتفاع مورد نیاز از کف چاله تا سطح کف سازی شده اولین توقف آسانسور قبل از بتون ریزی کف چاله حداقل باید 190 cm باشد.

ب: در زمان بتون ریزی کف چاله با عنایت به نقشه سکوهای ضربه گیر زیر کابین و زیر قاب وزنه تعادل 10 cm بتون مگر و 30 cm آرماتوربندی و بتون ریزی می شود و ارتفاع باقیمانده نباید کمتر از 150cm شود.

ج: جهت اجرای سکوهای ضربه گیر طبق نقشه های اجرای آرماتورهای انتظار جهت سکوهای ضربه گیر در فونداسیون مذکور پیش بینی می شود.


نکته مهم
: در این مرحله پیش بینی چاه ارت ضروری است.

جهت چاه ارت (Earth) تا رسیدن به رطوبت لازم زمینی، و وصل کردن سیم مربوطه، می توان از چاه اصلی ساختمان جهت ایجاد چاه ارت استفاده نمود و چنانچه این چاه پیش بینی نشده است، در محل مناسب و نزدیک به آسانسور چاهی به عمق حداقل 8/3 متر ایجاد کرد تا به رطوبت زمینی رسید سپس مواد ذیل را
  1. نمک 33%

  2. زغال 33%

  3. پتاسیم 33%

  4. سیم مسی بدون روکش به متراژ مناسب جهت محل مورد انتقال

  5. میله مسی و صفحه مسی ( در بازار به صورت یک مجموعه وجود دارد)

طبق دستورالعمل در چاه حفر شده قرار داده و روی آن را می پوشانیم.

مرحله 2) تهیه نقشه :

چناچه ساختمان در حال احداث می باشد و دسترسی دقیق به ابعاد مورد نیاز چاهک میسر نباشد، نقشه های زیر لازم است

  1. پلان تیپ طبقات شامل پارکینگ – زیر زمین – همکف و طبقات در محل نصب آسانسور

  2. مقطع از چاهک آسانسور با ذکر اندازه های کامل از کف چاله آسانسور تا زیر سقف موتورخانه
  3. پلان پشت بام ساختمان در محدوده چاهک آسانسور به منظور بررسی تأسیسات و تجهیزات احتمالی موجود در اطراف چاهک به شرکت طرف قرارداد ارائه شود

مرحله 3) بتون ریزی کف چاهک:

همانطوریکه در مرحله 1 اشاره شده پس از تکمیل مدارک مورد نیاز (در مرحله 2) با توجه به شرایط ساختمان و نوع آسانسور طرح اجرایی بتون ریزی کف چاهک به شرح ذیل به کارفرما ارائه خواهد شد.

  1. بتون مگر 10 سانتیمتر
  2. بتون آرمه کف و آرماتور بندی 30 سانتیمتر

مرحله 4 ) عملیات آهن کشی( سازه فلزی) چاهک آسانسور:

آهن کشی عبارت است از سازه فلزی در داخل چاهش آسانسور جهت استقرار براکت های مورد نیاز ریل های کابین و ریل های وزنه بر اساس نقشه طراحی شده توسط فروشنده آسانسور که بشرح زیر می باشد:

  1. تهیه نقشه اجرایی آهن کشی کامل چاهک
  2. تهیه لیست آهم آلات مورد نیاز
  3. نصب داربست فلزی مناسب جهت اجرای آهن کشی
  4. انجام آهن کشی با نظارت نماینده فنی شرکت فروشنده یا دستگاه نظارت ساختمان
  5. اجرای ضد زنگ آهن آلات پس از صدور گواهی انجام کار آهن کشی

مرحله 5 )دیوارکشی اطراف چاهک (در صورتیکه قبل از آهن کشن انجام نشده باشد)

الف: سه طرف چاهک (سمت راست - روبرو – سمت چپ) می بایستی بوسیله دیوارکشی از کف تمام شده اولین توقف تا اطاقک موتورخانه بر روی پشت بام اجرا گردد.

ممکن است دیوارکشی با یکی از روش های زیر برحسب شرایط ساختمان انجام پذیرد:

  1. ورق کشی: که به تناسب فضا از ورق های فلزی _ یا پانل های گچی استفاده می شود
  2. رابتیس بندی: با استفاده از تورهای فلزی مخصوص و اندود کاری روی آن
  3. آجر کشی

ب: انجام اندود دیوار از طرف داخل چاهک بوسیله سیمان – یا خاک و گچ

توضیح:

اگر عملیات کلاف بندی آهن کشی در پشت ستونها و در داخل دیوار قرار می گیرد می بایستی در محل نصب براکت ها بر روی کلافهای افقی فضای خالی مناسب پیش بینی شود تا از تخریب بعدی جلوگیری شود.
جهت اجرای مناسب مورد فوق بر اساس نقشه های درب و ریل که توسط فروشنده آسانسور تهیه می شود امکان پذیر خواهد بود.
در این مرحله اجرای روشنایی داخل چاهک طبق دستورالعمل مربوطه باید انجام شود.


مرحله 6)
ایجاد موتورخانه:

اطاق موتورخانه بر حسب ابعاد و نقشه اجرایی فروشنده اجرا می گرددو رعایت ابعاد و اندازه های زیر الزامی است:
  1. ارتفاع از روی کف تمام شده آخرین توقف تا زیر سقف اطاق موتورخانه حداقل نباید کمتر از 6 متر باشد.
  2. اطاق موتورخانه باید درب با عرض ورودی حداقل 80cm داشته باشد.
  3. اطاق موتورخانه باید دارای پنجره جهت تهویه باشد.
  4. نصب هواکش مناسب در موتورخانه (حداقل با فن 250 CFM )
  5. نصب قلاب فلزی در بالای چاهک آسانسور روی سقف موتورخانه مناسب برای حداقل 2000 kg وزن
  6. فضای موتورخانه همیشه باید دمای مناسب داشته باشد (بین 5 الی 40 درجه سانتیگراد)
  7. نصب کپسول آتش نشانی
  8. نصب تابلو برق سه فاز طبق مشخصات مورد تأیید شرکت فروشنده آسانسور در موتورخانه
  9. اجرای کابل کشی برق سه فاز تا موتورخانه جهت نصب به تابلو برق سه فاز
  10. 10چنانچه دو آسانسور در کنار هم قرار دارند باید دریچه ای (Trap Door)به ابعاد حداقل 80×100 cm در سقف موتورخانه (بالای فضای مقابل درب ورودی آسانسور در طبقه آخر ) تعبیه گردد.
  11. زیر سقف چاهک در موتورخانه آسانسورهای دوبله دریچه ای به ابعاد 600×500cm برای هر آسانسور تعبیه گردد.

مرحله 7) دورچینی درب طبقات:

بعد از اتمام نصب ریل و درب و کنترل نهایی عملیات توسط عوامل فنی و تأیید آن باید موارد ذیل انجام شود:

  1. اجرای دیوار چینی دور دربها بوسیله آجر یا بلوک یا پوشش های فلزی
  2. پوشش به هر صورتیکه انجام می شود نبایستی از لبه داخلی دربها در سمت چاهک تجاوز نماید و حداقل باید با لبه چهارچوب دربها همسطح باشد

مرحله 8) اجرای کابل کشی و نصب تابلو برق سه فاز:

همانطوریکه در بند 8و9 مرحله 6 آمده است اجرای کابل کشی و نصب تابلو برق سه فاز از اولویت خاصی برخوردار می باشد و لذا به شرح ذیل باید اقدام گردد:
  1. نصب کابل برق سه فاز از محل نصب كنتور تا موتورخانه آسانسور
  2. نصب سیم ارت (Earth)
  3. چنانچه فاصله كنتور تا محل نصب تابلو برق سه فاز بیش از اندازه های استاندارد می باشد باید محاسبه شده در سایز كابل تغییرات لحلظ گردد.
در فاصله های استاندارد از كابل 5×16 mm برای آسانسورهای 8 و 13 نفره و از كابل 5×10 mm جهت آسانسورهای 4و6 نفره استفاده می گردد.

تجهیزات لازم كه باید در تابلو برق سه فاز تعبیه گردد.

  1. سه عدد فیوز 25 A برای آسانسورهای 4و6 نفره
  2. سه عدد فیوز 50 A برای آسانسورهای 8و13 نفره و باری
  3. كلید گردان 63 A
  4. سه عدد چراغ زیگنال
  5. نصب پریز و فیوز مینیاتوری جهت روشنایی موتورخانه – روشنایی داخل چاهك و فن موتورخانه
  6. تعبیه ترموستات جهت تنظیم دمای موتورخانه و فن

مرحله 9)بتون ریزی سقف چاهك:

بعد از اتمام عملیات نصب درب و ریل و صدور تأییدیه عملیات توسط فروشنده آسانسور باید طبق مشخصات فنی محل نصب ریلها نسبت به اجرای قالب گذاری آرماتور بندی و بتون ریزی اقدام گردد.

زمان لازم جهت استحكام بتون حدود 15 روز می باشد.
ضمناً مقدار نیروی وارده به سقف بتونی چاهك آسانسور (نیروی دینامیكی Dynamic ) بشرح زیر می باشد:

1. آسانسور 4 نفره حدود 3000 كیلوگرم
2. آسانسور 6 نفره حدود 3200 كیلوگرم
3. آسانسور 8 نفره حدود 3850 كیلوگرم
4. آسانسور 15 نفره حدود 6200 كیلوگرم

نكته مهم: رعایت موارد ایمنی:

در تمامی دوره نصب آسانسور به جهت وجود پرتگاه در مقابل فضای دربهای آسانسور نصب حفاظ ایمنی مقابل دربها و فضاهایی كه حالت پرتگاه دارند الزامی است و باید با نصب تابلوهای
احتیاط و هشدار از بروز هر گونه حادثه ای جلوگیری نمود.



+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 17:15  توسط مریم کیوان | 

بررسی فضای مورد نیاز سیستم آسانسور

مقدمه

مهم‌ترین بخش مربوط به طراحی چاه آسانسور یعنی فضای مورد نیاز سیستم آسانسور را مورد بررسی قرار خواهیم داد. اگرچه به دلیل گستردگی مبحث آسانسور در ظرفیت‌ها و سرعت‌های مختلف و نیز کاربردی و تنوع در طراحی متداول‌ترین نوع آسانسور یعنی آسانسور با یک در، کابین و وزنه تعادل در پشت (شکل ۱) به عنوان مرجع برگزیده شد اما امید است این مطالب پاسخگوی برخی از نیازهای طراحی و فنی مهندسان ساختمان باشد.

فضای مورد نیاز سیستم آسانسور
فضای مورد نیاز سیستم آسانسور را می‌توان در سه بخش کلی زیر تقسیم بندی نمود: (شکل ۱)

  1. فضای مورد نیاز در مقطع افقی (عرض و عمق چاه)
  2. فضای مورد نیاز در مقطع عمودی (از کف تا سقف چاه)
  3. فضای مورد نیاز در موتورخانه

jar01

هر یک از بخش‌های فوق را به صورت جداگانه مورد بررسی قرار می‌دهیم تا بتوانیم ابعاد مناسب جهت آسانسور با ظرفیت و سرعت موردنظر را به دست آوریم.

الف- فضای مورد نیاز در مقطع افقی

همان طور که در شکل ۲ ملاحظه می‌شود، برای تعیین ابعاد چاه آسانسور، چهار فضای تعیین کننده و مورد نیاز جهت تجهیزات آسانسور وجود دارد که به شرح زیر می‌باشد: (شکل ۲)

  • کابین آسانسور
  • وزنه تعادل
  • ریل راهنمای کابین آسانسور
  • در آسانسور

این چهار فضا مستقیماً بر روی ابعاد چاه آسانسور در مقطع افقی یعنی عرض و عمق چاه موثرند که نقش هرکدام چنین است:
۱- کابین آسانسور
ابعاد کابین آسانسور بر اساس ظرفیت آن قابل بررسی است که این ابعاد به صورت متعارف و توسط شرکت‌های بزرگ آسانسوری در چارچوب مقررات و استانداردهای آسانسور طبق حداکثر مساحت برای هر ظرفیت تعریف شده است. (شکل ۳)

جدول شماره ۱، برخی ظرفیت‌های متداول با حداکثر فضای مجاز طبق (استاندارد اروپا برای آسانسور) و ابعاد کابین مربوط را نشان می‌دهد که با در نظر گرفتن ظرفیت مورد نظر ابعاد کابین مناسب، به دست می‌آید.

jar03

لازم به ذکر است مساحت خالص داخل کابین طبق شکل ۳، اندازه گیری می‌گردد و فضای اضافی سمت در آسانسور به عنوان مساحت خالص محاسبه نمی‌گردد.

توضیح: با توجه به تنوع بالای ظرفیت آسانسور در جدول شماره ۱، متداول‌ترین ظرفیت‌ها که بیش از ۹۰ درصد آسانسورهای نصب شده در کشور را شامل می‌شود، انتخاب شده است.

۲- وزنه تعادل
معمولا فضای مورد نیاز در پشت کابین آسانسور جهت عبور وزنه تعادل با رعایت فواصل استاندارد حدود ۳۰ سانتیمتر است. لازم به توضیح است در آسانسورهای با ظرفیت ۱۰۰۰ کیلوگرم و بیش از آن وزنه تعادل از پشت کابین به سمت کنار آن منتقل می‌گردد، که در اینجا به این مسئله پرداخته نشده است.

۳- ریل راهنمای کابین آسانسور
ریل راهنما، هدایت کابین و وزنه تعادل را در یک مسیر مستقیم بر عهده دارد که در دو سمت کابین و وزنه تعادل به صورت کاملا موازی و دقیق نصب می‌گردد. فضای مورد نیاز برای نصب ریل کابین در هر طرف حدود ۲۰ سانتیمتر می‌باشد که این فاصله در آسانسورهای با سرعت بالا تا ۲۵ سانتیمتر افزایش می‌یابد.

۴- در آسانسور
در آسانسور با توجه به نوع و ابعاد آن می‌تواند تعیین کننده اصلی عرض چاه آسانسور بوده و همچنین بر عمق چاه نیز تاثیرگذار باشد.

jar02

عرض مورد نیاز جهت نصب در آسانسور
در آسانسور عموماً به دو صورت:

نیمه اتوماتیک (یعنی در لولایی طبقات و در اتوماتیک کابین، شکل ۴)

تمام اتوماتیک (یعنی در طبقات و در کابین اتوماتیک) و به صورت تلسکوپی (شکل ۵)، سانترال یا مرکزی (شکل ۶) است.

توضیح این که نوع درهای ارائه شده در شکل‌های (۴) و (۵) و (۶) متداول ترین انواع درهای آسانسور می‌باشند یعنی ۲ لنگه هستند. البته در برخی موارد یعنی فولدری یا بادبزنی (شکل ۷) و درهای ۳ لنگه و یا بیشتر استفاده نمود. در شکل آسانسوری با در نیمه اتوماتیک دو لنگه راست بازشو نشان داده شده است که اگر عرض بازشوی این درها را A فرض نماییم عرض چاه مورد نیاز برابر است با: عرض در + نصف عرض خودش + ۳۵ تا ۴۰ سانتیمتر یعنی ۴۰ cm تا A+A+35

عرض چاه مورد نیاز در شکل ۵ نیز که یک در تمام اتوماتیک دو لنگه راست بازشو را نشان می‌دهد، با عرض چاه مورد نیاز در درهای نیمه اتوماتیک برابر است.

عرض چاه مورد نیاز در آسانسور با در تمام اتوماتیک سانترال یا مرکزی (شکل ۶) با توجه به باز شدن در از وسط معادل دو برابر عرض در + ۲۰ سانتیمتر یعنی ۲A+20 cm خواهد بود.

عمق چاه مورد نیاز جهت نصب در آسانسور
آسانسور با در نیمه اتوماتیک (شکل ۴) معمولا حدود ۲۰ سانتیمتر از عمق چاه را اشغال می‌نماید که این فضا برای درهای تمام اتوماتیک تلسکوپی (شکل ۵) بین ۲۵ تا ۳۵ سانتیمتر و برای درهای تمام اتوماتیک سانترال (شکل ۶) حدود ۲۰ سانتیمتر است.

مثال- با در نظر گرفتن موارد ارائه شده می‌خواهیم حداقل ابعاد مورد نیاز برای یک آسانسور با سرعت معمولی، با ظرفیت هشت نفر و در تمام اتوماتیک مرکزی به عرض ۸۰ سانتیمتر را محاسبه نماییم.
الف- محاسبه عمق مورد نیاز:
سه عامل متغیر در عمق چاه تاثیرگذار است:

  1. عمق کابین: طبق حدول ارائه شده ابعاد کابین هشت نفره معادل (عمق) ۱۴۰ (عرض) ۱۱۰ سانتیمتر می‌باشد که عمق کابین ۱۴۰ سانتیمتر است.
  2. فضای اشغال شده توسط در آسانسور: در اتوماتیک سانترال ۲۰ سانتیمتر از فضای عمق چاه را اشغال می‌نماید.
  3. فضای مورد نیاز جهت عبور وزنه تعادل، حدود ۳۰ سانتیمتر است.

بنابراین حداقل عمق چاه معادل ۱۹۰=۳۰+۲۰+۱۴۰ سانتیمتر خواهد بود.
ب- محاسبه عرض چاه مورد نیاز:
دو عامل تعیین کننده عرض چاه آسانسور است:

a- عرض کابین و فضای مورد نیاز جهت نصب ریل‌ها
b- عرض و نوع در آسانسور که پس از محاسبه عرض مورد نیاز در هر دو مورد اندازه بزرگ‌تر را به عنوان عرض چاه انتخاب می‌نماییم.

الف- عرض چاه مورد نیاز با توجه به عرض کابین

  1. عرض کابین طبق جدول ۱۱۰ سانتیمتر است.
  2. فضای لازم جهت نصب ریل‌ها در هر طرف ۲۰ سانتیمتر است.

بنابراین عرض چاه مورد نیاز معادل ۱۵۰=۴۰+۱۱۰ سانتیمتر خواهد بود.

ب- عرض چاه با تو جه به عرض و نوع در آسانسور
چون عرض نوع بازشوی در آسانسور از نوع مرکزی ۸۰ سانتیمتر است طبق فرمول ارائه شده خواهیم داشت ۱۸۰=۲۰+(۸۰×۲)=۲۰+A2= عرض چاه، با توجه به موارد (۱) و (۲) عرض چاه مورد نیاز ۱۸۰ سانتیمتر خواهد بود.
در نتیجه ابعاد چاه مورد نیاز برای یک آسانسور با سرع بالا با ظرفیت هشت نفر و در تمام اتوماتیک سانترال به عرض ۸۰ سانتیمتر معادل (عمق) ۱۸۰ × (عرض) ۱۹۰ خواهد بود.

ب- فضای مورد نیاز در مقطع عمودی
به طور کلی فضای مورد نیاز در مقطع عمودی را به ۴ بخش تقسیم بندی می‌کنیم.( شکل 8)

jar04

۱-چاهک (Pit)
این ارتفاع را با P نشان می‌دهیم (چاهک در چاه آسانسور به جهت تامین فضای جان پناه برای سرویسکار آسانسور و نصب برخی تجهیزات از قبیل ضربه گیر یا بافر و… تعبیه می‌گردد.)

با توجه به شکل ۸، ارتفاع چاهک از کف پایین ترین ایستگاه آسانسور تا کف چاه می‌باشد که این ارتفاع از حداقل ۱۴۰ سانتیمتر آغاز و متناسب با سرعت و ظرفیت آسانسور تغییرن می‌یابد. ارتفاع چاهک در جداول (۲) و (۳) برای آسانسورهای مسافربر و بیمارستانی ارائه شده است.

۲-طول مسیر حرکت آسانسور (Travel)
مسیر حرکت آسانسور از کف پایین ترین توقف آغاز و تا کف بالاترین توقف ادامه می‌یابد و بنابراین با توجه به ارتفاع و تعداد طبقات ارتفاع طبقه آخر در محاسبه طول مسیر حرکت لحاظ نمی‌گردد.

به عنوان مثال طول مسیر حرکت را در یک ساختمان هفت طبقه با ارتفاع طبقات (کف تا کف) ۴/۳ متر محاسبه می‌نماییم. با توجه به آغاز حرکت آسانسور از کف پایین ترین طبقه یعنی طبقه اول و اتمام حرکت آن در کف بالاترین طبقه در طبقه هفتم ارتفاع طبقه هفتم به عنوان مسیر حرکت محاسبه نمی‌گردد و تنها شش طبقه به عنوان طول مسیر (Travel) محاسبه می‌گردد یعنی ۲۵/۸=۴/۳× ۶ متر

۳-بالاسری (Overhead)
این ارتفاع را با OH نشان می‌دهیم. فاصله کف بالاترین توقف تا زیر سقف چاه آسانسور بالاسری یا overhead نام دارد. این فضا نیز به عنوان جان پناه برای تکنسین آسانسور و یا بازرس در هنگامی که کابین آسانسور در بالاترین حد ممکن خود در چاه قرار می‌گیرد تعبیه می‌گردد.

نحوه محاسبه این ارتفاع قدری به تفصیل می‌انجامد که در اینجا تنها به ارائه جداولی که متناسب با سرعت و ظرفیت‌های متفاوت و نیز نوع کاربری و ارتفاع کابین آسانسور ارتفاع بالاسری را تعیین می‌نماید، بسنده می‌نماییم. جداول شماره (۴) و (۵) و (۶) ارتفاع بالاسری را برای آسانسورهای مسافربر در ساختمان‌های مسکونی، غیر مسکونی و بیمارستانی ارائه می‌نمایند.

۴-ارتفاع روی سقف چاه تا زیر سقف موتورخانه
این ارتفاع بر طبق استاندارد حداقل ۱/۸ متر در نظر گرفته شده است که با توجه به متوسط قد افراد ارتفاع مناسبی جهت ایستادن در روی سکوی موتورخانه در حین کار است.

ج- فضای مورد نیاز جهت موتورخانه آسانسور
معمولا موتورخانه آسانسور در بالای چاه آسانسور ساخته می‌شود که در آن تجهیزاتی از قبیل موتور گیربکس، تابلو فرمان، تابلوی برق سه فاز نصب می‌گردد. بهترین حالت در ساخت موتورخانه این است که در دو وجه چاه آسانسور امتداد یابد (شکل ۹)

در جدول شماره (۷) و (۸) و (۹) ابعاد موتورخانه برای آسانسورهای مسافربر در ساختمان‌های مسکونی و غیر مسکونی و نیز آسانسورهای بیمارستانی و متناسب با سرعت و ظرفیت آنها ارائه شده است.

jar05

ارتفاع موتورخانه با لحاظ نمودن بالا آمدن سکوی موتورخانه جهت تامین فضای بالاسری (overhead) و از روی سکو به دلیل تامین ارتفاع ۱/۸۰ تا زیر سقف موتورخانه از کف تا پشت بام تعیین خواهد گردید.

پاورقی‌های استاندارد

  • دیواره‌های چاه باید بدون شکاف و یا حفره قابل دسترس باشند، تنها جاهای باز مجاز درهای طبقات، دریچه‌های بازدید و سوراخ‌های محل عبور سیم بکسل‌ها و کابل‌های برق و فرمان می‌باشند.

توضیح: با توجه به این که تکنسین آسانسور همواره تحت سرویس و نگهداری توسط فرد سرویسکار قرار دارد و این فرد در روی کابین می‌ایستد، وجود هرگونه حفره و یا برآمدگی در دیواره‌های چاه می‌تواند بسیار خطرناک باشد، لذا در ساخت چاه آسانسور دیواره داخلی آن باید حتما توسط مصالحی که تولید گرد و غبار نکند صاف شود.

  • نباید هیچ‌گونه دریچه‌ای اعم از هواکش، پنجره و… جهت آشپزخانه و یا سرویس‌های بهداشتی به داخل چاه آسانسور باز شود.
  • هیچ وسیله و یا تجهیزاتی نباید از چاه و موتورخانه آسانسور عبور داده شود.

در طراحی سیستم‌های گرمایش و سرمایش، برق ساختمان و یا فاضلاب و… محل عبور لوله ها، سیم‌ها و کانال‌ها باید طوری در نظر گرفته شود که از فضای چاه و موتورخانه عبور ننموده و چنانچه در فضای مجاور چاه آسانسور باشد باید با یک دیوار، به طول کامل جدا گردد و دسترسی به آن نیز باید از محلی به جز چاه آسانسور صورت پذیرد.

  • چاه آسانسور باید دارای روشنایی مناسب در هر طبقه و در محل مناسب برای دید کافی بوده و هوای آن قابل تهویه باشد.

در مواقع سرویس و بازرسی آسانسور، باید در داخل چاه آسانسور نور کافی وجود داشته باشد که این روشنایی را می‌توان با نصب چراغ‌های تونلی به ازای هر طبقه ۱ عدد و ترجیحا در ۵۰ سانتیمتری کف و سقف چاه نیز هر کدام یک عدد و در جایی که تداخلی با تجهیزات متحرک چاه آسانسور یعنی کابین و وزنه تعادل نداشته باشد نصب نمود. معمولا گوشه‌های عقبی چاه مکان مناسبی جهت نصب چراغ هاست (شکل a). پیشنهاد می‌گردد با هماهنگی شرکت آسانسور علاوه بر تعبیه کلید روشنایی در موتورخانه آسانسور یک لید نیز در داخل چاهک آسانسور (Pit) کار گذاشته شود. برق روشنایی نباید با قطع کلید اصلی تابلوی سه فاز آسانسور قطع گردد.

jar06

منبع : دنیای آسانسور – سیامک جارچی

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 17:14  توسط مریم کیوان | 

ضرورت نوسازی آسانسورهای قدیمی

مقدمه
آسانسور تنها وسیله رفت و آمد ترافیکی است که مورد استفاده تمامی گروه سنی قرار می گیرد و عمومی ترین وسیله جابجائی عمودی در جهان است.با نگاهی گذرا به وضعیت آسانسور های منصوب در کشور، این نکته به خوبی مشهود می شود که بیشتر از ۳/۱ آسانسور های کشور دارای عمر بیش از ۲۵ سال می باشند.
از طرف دیگر؛نظر به این که لوازم و قطعات مورد استفاده در آسانسور دارای عمر مفید مخصوصی می باشند.بدیهی است در صورت استفاده از بهترین و مدرن ترین قطعات ،حتی با داشتن بهترین برنامه سرویس و نگهداری،تجهیزات از شرایط مطلوب خارج شده و عمر مفید آنها به اتمام می رسد.حال اگر نداشتن برنامه راهبری سرویس و نگهداری برای بسیاری از آسانسور های کشور و یا برنامه سرویس و نگهداری غیر اصولی و مهمتر از همه عدم آشنائی بسیاری از افراد و شرکتهای نسل سوم با سیستم های قدیمی کار شده در ۲۵ سال پیش را هم به موارد فوق اضافه کنیم به راحتی به وضعیت بغرنج آسانسور های قدیمی کشور پی می بریم.
با توجه به اینکه آسانسور یکی ازلوازم گران قیمتی می باشند که در ساختمان ها نصب می شود لذا تعویض آن(هم از نظر اجرائی و هم از نظر اقتصادی) به راحتی امکان پذیر نیست. پس بهینه سازی و مدرنیزاسیون می تواند در این زمینه کار ساز شده و به احیاء ارزش بیانجامد.

مدرنیزاسیون می تواند ارزش ساختمان شما را با لا ببرد و باعث ایجاد انگیزه های جدیدی گردد.آیا شما می دانید که زمان آن فرا رسیده است یا نه؟

۱- تضمین امنیت و آسایش
آسانسور از معدود وسایل نقلیه ای می باشد که فرمان دادن به آن در اختیار مسافر است و کنترل و توقف آن توسط یک سیستم انجام می شود و مسافر هیچ نقشی در توقف آن ندارد.لذا باید ایمن،کارا و مطمئن باشد.
آسانسور های قدیمی از نظر ظاهری فاقد زیبائی و آرامش و از نظر فنی فاقد ایمنی می باشند.مدرنیزاسیون می تواند این امکان را به ساختمان های موجود بدهد که از همان امکانات موجود، نتایج بهتری در راستای ایمنی و سلامتی فوق العاده بهره مند شوند و این می تواند هزینه مدرنیزاسیون را توجیه کند.

یک آسانسور کامل باید سه قابلیت مهم داشته باشد:

  1. ایمنی (تنظیم پارامترهای کنترلی دارای تائیدیه های تست های نمونه)
  2. قابلیت اطمینان (طراحی مهندسی در انتخاب و ساخت قطعات و تجهیزات مطابق با استانداردهای EN-81 و مقررات ملی ساختمان )
  3. نحوه عملکرد ( چگونگی نصب و مونتاژ قطعات، جهت راحتی و زیبائی )

بازسازی باعث می شود بدون تغییرات وسیع و گسترده سیستم آسانسور،آنها را با مدرن ترین تجهیزات روز مجهز کرده و آرامش،آسایش،زیبائی و راحتی را هدیه بگیرید.

۲- مدیریت زمان و سرمایه

ممکن است تصمیم در مورد اینکه کدام روش مدرنیزاسیون بهترین احساس را در شما بوجود خواهد آورد مشکل باشد.واقعیت این است که هر کدام از روش های فواید خاص خودشان را دارند.

یک فایده عمومی که همه روش های مدرنیزاسیون دارای آن هستند این است که این روش ها زمان پاسخ دهی را کاهش می دهند.تجهیزات در حال حرکت بطور موثری زودتر رفت و آمد می کنند و درب ها به سرعت باز و بسته می شود.زمان حرکت کاهش می یابد.
تجهیزات بهینه شده سیستم های کنترل، این مسئله را نوید می دهند که افراد زمان کمتری را صرف انتظار خواهند کرد.هر پیشرفتی ثانیه های بیشتری را از تلف شدن نجات می دهند.
تصور کنید کارمندان اداره ای در دو شیفت از ۸ صبح تا نیمه شب در تمام روزهای هفته کار می کنند.۳ دستگاه آسانسور در شرکت مذکور وجود دارد.آسانسورهای موجود بطور متوسط ۵۴۰۰ توقف در هر روز خواهد داشت.در حالیکه بطور متوسط برای هر توقف۲/۱ نفر در حالت انتظار باشند متوسط زمان انتظار در هر توقف برابر ۶/۳۱ ثاینه است.آسانسور های به روز شده زمان آن را در حدود ۴۰%کاهش می دهند.

۳- اعتبار تجدید شده
بررسی میزان اعتبار، یک ارزش بسیار آشکار برای تعیین میزان نیاز به مدرنیزاسیون کردن می باشد. علاقمندی به تجدید اعتبار هرگز به معنی تجمل طلبی نمی باشد بلکه روشی برای افزایش بازدهی شرکت می باشد.
میزان اعتبار هر شرکت و مدیر آن به چندین عوامل بستگی دارد که یکی از آنها آسانسور ها و پله های برقی می باشد. خرابی و از کار افتادگی مکرر آسانسور ها و پله های برقی ها حتی به مدت کوتاه شما را در معرض یک محکومیت شدید قرار خواهد داد.فراتر از موضوع زحمت ایجاد شده، ظهور مکرر علامت “خارج از سرویس ” باعث افزایش تردید در مورد ساختمان و اوضاع مالی مالکان می شود.روش مدرنیزاسیون می تواند به شما کمک کند تا با تجدید کردن میزان اعتبار مردم به تجهیزات انتقال عمودی شما، از این معضل رهائی یابید.

۴- هزینه تحمیلی ناشی از کار افتادگی
ما اغلب فکر می کنیم که هزینه های از کار افتادگی فقط در محدوده هزینه های تعمیرات است. با این وجود در بسیاری از ساختمان ها آسانسور نقش مهمی در سطح سرویس و نگهداری بازی می کند،برای مثال میزان هزینه ناشی از کار افتادگی آسانسوری که در یک هتل برای سرویس دهی به اتاق ها و خانه داری در نظر گرفته شده است. چه میزان می شود؟

وقتی همه چیز همان طوری که باید کار می کنند،سرویس دهی هتل می تواند بی نقص بماند با این وجود وقتی یک آسانسور از سرویس خارج می شود لازم است راه دیگری برای تامین امکان حرکت عمودی کارکنان در نظر گرفته شود.که این استفاده از آسانسورها های مربوط به مهمانان و مشتری ها است که بطور منفی بر روی موثر بودن آسانسورهای تاثیر می گذارد زمان اضافی ممکن است باعث پاسخ دهی به مهمانان خشمگین شود.

۵- سود حاصل از احساس مثبت مسافران
تاثیر ساختمان شما به طرز مهمی در احساس افراد نسبت به ارزش آن شرکت دارد و همچنین ارزش قدرت احترام برای سکونت در آن ، آسانسورها و پله های برقی در ایجاد این احساس به طرز قابل توجهی سهیم هستند.یک آسانسور قدیمی، پر سر و صدا و شلوغ با تجهیزات قدیمی خشن سواری و دارای لوازم و یا کابین های درونی فرسوده همه چیز را قدیمی جلوه میدهد و یک احساس نا مناسب بودن محیط را در مسافران بوجود می آورد.این مورد می تواند تاثیر عمده ای بر روی جذابیت ساختمان بگذارد و انعکاس منفی از وضعیت مالی مالک و مستاجر را در پی داشته باشد.
وقتی شما به ارزش ساختمان خود می افزاید تاثیر مثبتی دارد که نشان می دهد حداقل های شما به طرز عمده ای به طرف بالا جابجا شده است.شما می توانید به طرز موثری برای جذب مستاجر وارد رقابت شوید.

چشم انداز بالقوه وسیع،در آمد بیشتر از فضاهای قابل دسترسی و افزایش بهره وری و باروری تمام اینها یک تفاوت قابل توجه در ارزش ساختمان شما ایجاد خواهد کرد.

۶- به روز کردن ساختمان- حفظ سابقه
تجارت بسیاری از کمپانی ها بر مبنای اطمینان مردم به سابقه و نشان(برند) آنهاست. هر چند سابقه زیاد ممکن است در زمینه آن چیزی که پایداری و کارشناسی نامبرده می شود ارزشمند باشد.ولی در زمینه قدیمی بودن و تاریخ گذشته بودن می تواند تاثیر بالعکس داشته باشد.

این یک حقیقت است که بانکی با سابقه ۱۰۰ سال می تواند اطمینان پذیری در امر خدمات رسانی اش را القا کند.اما این احساس در مواردی مثل جابجائی با یک آسانسور پر سر و صدا ، شلوغ و لرزان با یک سیستم کنترل قدیمی به ندرت حفظ و تقویت میشود.آسانسورهای به روز شده که از فناوری پیشرو استفاده می کنند می توانند در بالا بردن ارزش چارچوب کارشناسی سازمان نقش داشته باشند.این آسانسورها حاکی از یک مدیریت موثر هستند و می تواند مدعی سرزندگی و حیات با نشاط این نشان(brand) باشد و به بازدید کنند گان این احساس را القاء می کنند که شرکت به مساله راحتی و ایمنی اهمیت می دهد.

۷- اجاره دادن آپارتمان با نرخ جدید
سیستم آسانسور و پله های برقی شما به منزله قلب ساختمان شما هستند و به عبارتی هیچ کدام از سیستم های دیگر در ساختمان دارای این مقدار تاثیر بر میزان توانائی شما برای جابجائی افراد به طور موثری در داخل ساختمان شما نیستند.تجهیزات قدیمی و منسوخ شده آسانسور و یا پله های برقی شما می تواند میزان مصرف انرژی ساختمان شما را به طرز غیر ضروری و چرخه حیات هزینه ها را افزایش دهند.

راه حل های مدرنیزاسیون که به منظور کاهش هزینه های فعالیت، همراه با یک مصرف انرژی معقول طراحی شده است می تواند نمونه ای از جلوگیری از هدر رفتن انرژی و کاهش چرخه هزینه ها باشند و در نهایت .به طرز قابل توجهی بر روی خط بنیادی شما تاثیر بگذارد به یک آپارتمان مسکونی یک فرصت تازه حیات بدهید.

۸- بهینه سازی مصرف انرژی
یکی از عمده ترین مسائل مربوط به کشور و حق شارژ ساختمان ها ، مسئله مربوط به مصرف انرژی می باشد.در ایران بیش از ۹۰% آسانسور ها را سیستم معمولی به اصطلاح دو سرعته با حداکثر سرعت ۱m/s تشکیل می دهند که از نظر مصرف انرژی،گزینش این سیستم محرکه بدترین گزینش ممکن است.خصوصا این که این سیستم ها برای جاهای پر ترافیک نظیر بیمارستان ها ، هتل ها و ساختمان های اداری یا دولتی انتخاب شده باشند.

امروزه استفاده از سیستم های ACVV و VVVF باعث می شود موتور با تلفات انرژی شیار کم مورد استفاده قرار گیرد.

استفاده از سیستم VVVF سبب کاهش قابل ملاحظه حرارت موتور آسانسور در ساختمان پر ترافیک شده و با حذف فن موتور و سیستم خنک کننده برقی موتور خانه، صرفه جوئی غیر متسقیم در مصرف انرژی نیز در پی دارد.
همچنین استفاده از موتور های بدون گیربوکس(گیرلس) گامی دیگری در راستای کاهش مصرف انرژی می باشد.این موتور ها به دلیل عدم استفاده از روغن،سازگاری با محیط زیست بالائی هم دارند.این موتور بدلیل بازده های بسیار بالا دارای برگشت پذیر ی بالائی نیز هستند بنابراین با توجه به ماهیت ترمز الکتریکی در این گونه آسانسورها در مرحله ترمز انرژی ناشی از ترمز به جای اتلاف به صورت حرارت مجدد به شبکه تزریق می شود.

خلاصه اینکه چندین طرح جهت بهینه سازی مصرف انرژی در آسانسور وجود دارند که خود بحثی جدا می طلبد و در اینجا فقط به چند نمونه جزئی اشاره گردید. تکمیل این بحث می تواند به صورت یک پروژه ملی مورد مطالعه قرار گیرد.

نتیجه گیری:
یک مدرنیزاسیون جامع،راهی عملی به منظور راحتی و بارور ساختن ساختمان ها می باشد نصب سیستم های جدید می تواند قابل دسترسی بودن تجهیزات را افزایش دهند و میزان مصرف انرژی را کاهش می دهند و همچنین این سیستم برای تامین سطح استحکام و با نهایت دقت طراحی شده اند.
زمان جابجائی و پاسخ دادن می تواند در حدود ۴۰% کاهش یابد.صداهای مزاحم در حد قابل توجهی حذف خواهد شد و کیفیت سواری بهبود خواهد یافت در ادامه سیستم های نوسازی شده می تواند در مصرف انرژی حدود ۳۰% صرفه جوئی کند و میزان قرار گرفتن در معرض محکومیت را کاهش دهد.

منبع : پیشگامان صنعت ماندگاز

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 17:11  توسط مریم کیوان | 

راهکارهایی برای استفاده صحیح از آسانسور

اکثر ما در آپارتمان ها و مجتمع هايي زندگي مي کنيم که مجبوريم براي رفت و آمد از آسانسور استفاده مي کنيم. بيشتر افراد مايلند وقتي که در آسانسور هستند ، تنها باشند ! خود را در آينه داخل آن بر انداز کنند ، براي خود آواز بخوانند ، پشت سر رئيس خود زيرلب حرف بزنند و …!! البته ممکن است اين حالت هم پيش بيايد که تنها باشيد ولي خوب بيشتر اوقات شما مجبوريد با کسان ديگر هم در اين فضاي محدود همراه شويد ، در اينجا به يک سري آداب و اصول استفاده از آسانسوراشاره شده تا شما را در رفع مشکلات رايج کمک کند :

چه کارهايي را بايد انجام دهيم !

  • اگر شما در آسانسور هستيد در باز است ولي در لحظات آخر بسته شدن متوجه مي شويد که کسي سراسيمه مي خواهد به آسانسور برسد ، در اين موقع سريع با زدن دکمه مربوطه سعي کنيد در را نگه داريد تا او به آسانسور برسد، هيچ چيز بدتر از آن نيست که کسي به آسانسور نرسد و ناگهان در به روي او بسته شود ! البته شايد اين صحنه براي افراد داخل آسانسور خنده دار باشد ولي مطمئن باشيد اگر هيچ کمکي نکنيد چهره ي شما در ذهن کسي که به آسانسور نرسيده مانده است !
  • زماني که سرما خورده ايد يا مريض هستيد و ناخودآگاه ممکن است عطسه يا سرفه کنيد ، سعي کنيد از آسانسور ديگرکه خالي تر است استفاده کنيد ، وقتي داخل آسانسور خلوت است ، جوري نايستيد که همه جا را اشغال کنيد رعايت جا براي کسان ديگر داخل آن هم بکنيد.

چه کارهايي را نبايد انجام دهيم !

  • در برج هاي بزرگ و پر رفت و آمد ، جمعيت زيادي همزمان از آسانسور استفاده مي کنند، در نظر ديگران جلوه ي خوبي ندارد که براي يک يا دو طبقه ي اول ،آسانسور را نگه داريد، سعي کنيد اين مسير کوتاه را با پله طي کنيد چرا که معمولا” مسافران داخل آسانسور ذاتا” دوست دارند به بالا بروند نه پايين! اين در صرفه جويي زمان نيزبه شما کمک مي کند .
  • در مواقعي که آسانسور شلوغ است درست نيست که شما آسانسور را در طبقه اي که هستيد به خاطر رسيدن دوستانتان نگاه داريد ، شما در واقع مردم را در طبقات ديگر براي سوار شدن معطل کرده ايد . شايد اصلا” دوست شما تلاشي براي رسيدن سريع تر به آسانسور نکند و نگراني به خود راه ندهد ! بنابراين ادب حکم مي کند در آسانسور را ببنديد ، نهايتا” او به آسانسور بعدي مي رسد.
  • فردي که به طور اتفاقي و به دليل جمعيت زياد مجبور شده کنار صفحه کليد کنترل آسانسور بايستد ، اپراتور و مسئول آن نيست فقط لطف مي کند و تنها به خاطر نزديکي به آن براي شما شماره طبقه را مي زند ، پس محترمانه از او خواهش کنيد نه دستوري تا طبقه مورد نظر شما را بزند و در غير اين صورت شما خود بايد اين کار را بکنيد .
  • در آسانسور سعي کنيد از تلفن همراه استفاده نکيند ، جلوه ي خوبي ندارد چون بيشتر غريبه هستند و در چنين محيط ساکت و محدودي همگي صحبتهاي شما را مي شنوند. مگر اينکه بطور اتفاقي همگي در آسانسور آشنا باشيد که در هر حال در هر محيط عمومي طول دادن مکالمه تلفن مزاحم ديگران است ، مي توانيد بگوييد در جايي هستم و بعدا” تماس بگيريد . در صورت مجبور بودن به مکالمه سعي کنيد براي دقايقي بيشتر حرفهاي عاميانه بزنيد ، مثلا” در مورد آب و هواي آن روز تا از آسانسور پياده شويد.
+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 17:10  توسط مریم کیوان | 
حوادث آسانسور از بیشترین حوادث پایتخت در سال گذشته

معاون عمليات سازمان آتش‌نشاني تهران خبرداد:معاون عمليات سازمان آتش‌نشاني تهران خبرداد:
بهره‌برداري از 10 خودرو ويژه بازار طي يك ماه آينده
حوادث آسانسور از بيشترين حوادث پايتخت در سال گذشته
معاون عمليات سازمان آتش‌نشاني تهران از بهره‌برداري خودروهاي جديد اطفاي حريق ويژه بازار طي يك ماه آينده خبر داد.
فتح‌اله تيموري در گفت‌وگو با خبرنگار «حوادث» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: در حال حاضر خودروي‌هاي اطفاي حريق ويژه بازار (ATV) خريداري شده كه به صورت آزمايشي مورد استفاده قرار گرفته است و تا يك ماه آينده 10 دستگاه خودرو اطفاي حريق ويژه اماكني همچون بازار به صورت رسمي به بهره‌برداري مي‌رسد كه در اين صورت اين نوع خودروها براي اطفاي حريق در معابر تنگ مورد استفاده قرار مي‌گيرند.
وي ادامه داد: همچنين امسال 120 دستگاه شاسي ويژه خودرو آتش‌نشاني خريداري شده است.
معاون عمليات سازمان آتش‌نشاني تهران در رابطه با آخرين وضعيت ايمني خودروها هم اظهار كرد: سازمان آتش‌نشاني در قالب يك كميته مشترك موضوع ايمني خودروها را پيگيري مي‌كند و اميدوار است در سال جاري مشكلات خودروها از نظر ايمني برطرف شود. همچنين وزارت صنايع كارگروه‌هايي را در اين رابطه تشكيل داده است.
وي درباره بيشترين حوادث رخ داده در پايتخت طي سال گذشته اظهار كرد: حوادث آسانسورها، حريق فضاي سبز و رخدادهايي كه در اماكن به وقوع پيوست، بيشترين حوادثي بود كه طي سال 88 به سازمان آتش‌نشاني گزارش شد.

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 17:9  توسط مریم کیوان | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ

نوشته های پیشین
دی 1390
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM


جدیدترین قالبهای بلاگفا


جدیدترین کدهای موزیک برای وبلاگ

Untitled Document

Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت

كدهای زیبای ماوس